ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٤٢ - ١١ گرامي داشتن ديگران و اکرام به آنان

زبان‌درازي يا ستمي بر شما روامي‌داشتيم، عاقبتش چه مي‌شد؟! چرا همچون خدمتکاري به ما خدمت مي‌کرديد؟

امام (عليه السلام) فرمود: من مدتي پيش با گروهي که مرا مي‌شناختند، مسافرت کردم، آنان نسبت به من خدماتي انجام دادند، خدماتشان براي اين بود که من وابسته به رسول خدايم؛ در حالي که سزاوار آن خدمات نبودم!! ترسيدم شما هم مانند آنان با من رفتار کنيد. به همين سبب در حالي که از نزديک مرا نمي‌شناختيد با شما همسفر شدم تا به شما خدمت کنم و مدد رسانم.[١]

داني که را سزد صفت پاکي؟ آن کـو وجـود پاک نيالايد

تا خلق از او رسند به آسايش هرگز به عمر خويش نياسايد

تا ديگران گرسنه و مسکين‌اند برمال و جاه خويش نيفزايد

تـا بر برهنه جامه نپـوشـانـد از بهر خويش جامه نيفزايد

مردم اگـر بـدين صفات يابي گـر نام او فرشته نَهي شايد٢

١١. گرامي داشتن ديگران و اکرام به آنان

يکي از وظايف و مسؤوليت‌هاي سنگين و بسيار مهمّ مؤمن، اين است که ديگر مؤمنان و مسلمانان را ارج نهد و به آنان احترام نمايد، وجودشان را گرامي بدارد و از اهانت به ايشان و سبک شمردنشان جداً بپرهيزد.

[١] بحار الانوار، ج١١، ص٢١.

[٢] شعر از پروين اعتصامي.