ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٥١ - ١٦ انس با ديگران
شفاعت کننده و دوستي وجود ندارد که از ما حمايت کند و ما را از عذاب دوزخ نجات دهد».
از مفهوم آية شريفه استفاده ميشود که دوست مناسب، رفيق موافق، مصاحب با کرامت و همنشين دلسوز، عامل نجات و رهايي انسان از خزي دنيا و عذاب آخرت است.
زائر بايد در ميان همسفرانش با صبر و حوصله به يافتن دوستان مفيد و رفيقان نيک سيرت و مصاحبان با کرامت اقدام نمايد؛ چرا که اميرمؤمنان (عليه السلام) دربارة دوست خوب و دشمن، نظري جالب دارد؛ آن حضرت ميفرمايد:
وليس کثيراً ألف خلّ وصاحب
وإنّ عــدواً واحــداً لـکـثــير١
«هزار يار موافق و دوست مناسب زياد نيست؛ ولي يک دشمن براي انسان بسيار است».
امام رضا (عليه السلام) ميفرمايد:
کسي که برادري در راه خدا و به خاطر خدا به دست آورد، خانهاي در بهشت به دست آورده است.[٢]
١٦. انس با ديگران
برخي از مردم انزوا و جدا زيستن از ديگران را
[١] جامع احاديث الشيعه، ج٢٠، ص١٧٨.
[٢] همان، ص ١٧٦ و ١٧٧.