ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٣٨ - ٩ جدّي بودن براي رفتن به سفر

٩. جدّي بودن براي رفتن به سفر

در ميان اقوام و دوستان زائر کساني هستند که از حقايق ديني بي‌خبرند،‌ و از عبادات و بندگي و پاداش‌هاي دنيوي و اخروي آن غافلند، و پيش خود مقايسه‌هاي بي‌جا و غيرمنطقي مي‌کنند و زائر را وسوسه مي‌کنند و خنّاس‌وار، به گمراه کردن او از حق و حقيقت مي‌پردازند.

مثلاً مي‌گويند: چرا بخشي از مال و ثروتت را به کشوري ديگر مي‌بري، و جيب غير ايراني‌ها را پر مي‌کني؟ اگر دنبال ثواب هستي، پولي که مي‌خواهي بابت سفر حج هزينه کني، به اقوام فقير و افراد مستحق و نيازمند بده، اين عمل ثوابش از حج هم بيشتر است!

به راستي سدّ راه زائر شدن، و او را به ترک واجب دعوت کردن، و وي را از خدا و بندگي حق بيرون بردن، چه گناه بزرگي است!

البته زائر اگر بيش از خرج سفر تمکّن مالي داشته باشد، طبق آيات قرآن و روايات، لازم است ابتدا به وسيلة ثروت و مالش به اقوام، سپس به ديگران کمک کند و با اين عمل بر ثواب و پاداشش بيفزايد، و اگر فقط هزينة سفر حج را دارد، بايد به حج برود و واجب الهي را ادا کند، و نسبت به نيازمندان تکليفي ندارد؛ بلکه بر اهل ثروت و مکنت واجب است که به ياري نيازمندان بشتابند.

اسلام حتي اجازة ترک حجّ مستحبي را نيز نمي‌دهد