ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ١٣ - مواقف کريمه

ناقص ماندن و نرسيدن به نقطة‌ قبولي است.

شيخ صدوق (رحمه الله) آورده است:

حاجيان بر سه گروه‌اند:

اول: کساني‌اند که بهرة آنان افزون‌تر است؛ گناهان گذشته و آينده‌شان آمرزيده مي‌شود و خدا، آنها را از «عذاب قبر» مصون و محفوظ خواهد داشت.

دوم: کساني‌اند که گناهان گذشتة آنها آمرزيده مي‌شود و در بقية عمر بايد عمل را از سر بگيرند.

سوم: کساني هستند که فقط اهل و مالشان حفظ مي‌شود؛ يعني حجّشان قبول نمي‌شود.[١]

زائري که آداب اين سفر،‌ و حقوق همسفرانش را رعايت ننمايد،‌ از ثواب و پاداش حج محروم است و تنها بهره‌اش از حج اين است که زنده به سوي مال و اهلش بازگردد!

براي دانستن ثواب و پاداش حج به روايت بسيار

مهم و فوق العاده‌اي که از امام‌باقر (عليه السلام) نقل شده، توجه کنيد:

«محمد بن قيس مي‌گويد: از حضرت باقر (عليه السلام) شنيدم که اين حديث را در مکه براي مردم مي‌فرمود:

رسول خدا (صلّي الله عليه وآله) نماز صبح را با اصحاب خواند، سپس

[١] الکتب الاربعه، ج٦، (بخش من لا يحضره الفقيه)، ص٢٠٥، حديث ٢٢١٨ و ٢٢١٩.