ادب و آداب زائر
(١)
مواقف کريمه
٩ ص
(٢)
محيط امن و امان
١٦ ص
(٣)
1 هزينة سفر
١٩ ص
(٤)
2 نيت
٢٣ ص
(٥)
3 توبة واقعي
٢٥ ص
(٦)
4 وصيت
٢٨ ص
(٧)
5 سخاوت
٢٩ ص
(٨)
6 رهايي از هر قيد و بند
٣١ ص
(٩)
7 خوشرفتاري با همراهان
٣٣ ص
(١٠)
8 شيوة برخورد با زائران مختلف
٣٦ ص
(١١)
9 جدّي بودن براي رفتن به سفر
٣٨ ص
(١٢)
10 ياري به افراد کمتوان
٤٠ ص
(١٣)
11 گرامي داشتن ديگران و اکرام به آنان
٤٢ ص
(١٤)
12 نصيحت و خيرخواهي نسبت به همسفران
٤٤ ص
(١٥)
13 پرهيز از عبوسي و ترشرويي
٤٦ ص
(١٦)
14 انتقادپذيري
٤٨ ص
(١٧)
15 کوشش براي يافتن دوستان جديد
٥٠ ص
(١٨)
16 انس با ديگران
٥١ ص
(١٩)
17 استفاده از تجارب ديگران
٥٤ ص
(٢٠)
18 بهرهگيري از يافتههاي اهل خرد
٥٤ ص
(٢١)
19 دوري از فرومايگان
٥٦ ص
(٢٢)
20 مشورت با ديگران
٥٨ ص
(٢٣)
21 گفتوگوهاي سازنده
٦٠ ص
(٢٤)
22 پندپذيري
٦٤ ص
(٢٥)
23 الگوي عملي شدن براي ديگران
٦٦ ص
(٢٦)
24 در پريشان حالي و درماندگي
٦٦ ص
(٢٧)
25 پرهيز از احترام بيمورد
٦٨ ص
(٢٨)
26 رعايت حقوق متعارف
٦٩ ص
(٢٩)
27 تماس با بستگان نزديک
٧١ ص
(٣٠)
28 رعايت مسائل اخلاقي
٧٢ ص
(٣١)
29 گريز از مواضع تهمت
٧٥ ص
(٣٢)
30 احترام به نظر صاحب نظران
٧٧ ص
(٣٣)
31 عيادت از بيمار
٧٨ ص
(٣٤)
32 پرهيز از هدردادن وقت
٧٩ ص
(٣٥)
33 تشييع جنازه
٨١ ص
(٣٦)
34 شرکت در جلسات
٨١ ص
(٣٧)
35 گذشت از لغزش ديگران
٨٢ ص
(٣٨)
36 قبول عذرِ عذرخواهان
٨٣ ص
(٣٩)
37 رعايت امور لازم
٨٥ ص
(٤٠)
38 کنترل زبان از گفتار ناروا و بيهوده
٨٨ ص
(٤١)
39 حفظ چشم از نگاه به نامحرمان
٩٠ ص
(٤٢)
40 شکر و سپاس
٩٢ ص

ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٣٩ - ٩ جدّي بودن براي رفتن به سفر

و دستور مي‌دهد که مسلمانان در حجّ مستحبي شرکت کنند و اگر توان مالي دارند، به نيازمندان هم کمک نمايند.

شخصي به امام صادق (عليه السلام) گفت: فدايت شوم!‌ من همه ساله حجّ مستحبي انجام مي‌دهم. امسال اهالي محل مي‌گويند: نيازمند و فقير زياد داريم، امسال هزينة حجّ خود را صرف فقرا و مستمندان کن. شما در اين زمينه چه مي‌فرماييد؟

حضرت فرمود: مقداري از پول حج را به آنان بده و ساکتشان کن.

آن شخص گفت: نمي‌توانم.

فرمود: از مخارج ساليانة خويش مقداري به آنان بپرداز و به حج برو.

آن شخص گفت: برايم مقدور نيست.

سپس حضرت به بازگو کردن ثواب حج براي آن شخص پرداخت.

شايد منظور امام از بيان ثواب حج، اين بوده باشد که «گوش به حرف مردم نبايد بدهي، به حج برو».[١]

اسحاق بن عمار مي‌گويد:

مانع حج رفتن کسي شدم و پس از آن به حضور امام صادق (عليه السلام) شرفياب شدم و گفتم:


[١] آفاق کعبه، ص٢٩؛ به نقل از من لايحضره الفقيه.