ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٤٤ - ١٢ نصيحت و خيرخواهي نسبت به همسفران
کارهايش ثبت مي کند».
و باز آن حضرت ميفرمايد:
« مَنْ أَتَاهُ أَخُوهُ الْمُسْلِمُ فَأَكْرَمَهُ فَإِنَّمَا أَكْرَمَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ»؛ [١]
«کسي که برادر مسلمانش نزدش آيد و او به برادر مسلمانش احترام بگذارد، بيترديد به خداي عزوجل احترام گذاشته است».
امام صادق (عليه السلام) دربارة نيکوکاري به اسحاق بن عمار فرمود:
«اي اسحاق! تا جايي که قدرت داري به دوستان من نيکي کرده، با آنان به اکرام و احترام برخورد کن؛ مؤمن اگر به مؤمن نيکي کند و او را در امورش کمک نمايد، با اين عملش به صورت ابليس لطمه ميزند و قلب آن دشمن مکار را از اندوه دائم پرميکند».[٢]
١٢. نصيحت و خيرخواهي نسبت به همسفران
نصيحت در لغت به معناي خيرخواهي نسبت به ديگران و موعظة حسنه براي هدايت آنان است.
اهل تحقيق و لغت شناسان در معناي نصيحت ميفرمايند:
[١] الکتب الأربعه، بخش کافي، ج٢، ص٣٩٠، حديث ٢١٩٣.
[٢] همان، حديث٢٢٠٠.