ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٥٣ - ١٦ انس با ديگران
«المؤمنُ آلِفٌ مألوفٌ»؛ [١]
«مؤمن انس ميگيرد، و ديگران [به آساني« با او انس برقرار ميکنند].
با دقت در روايت فوق درمييابيم که آن حضرت، انس گرفتن و الفت برقرار کردن را، از ويژگيهاي مؤمن ميداند. در جايي ديگر پيامبر (صلّي الله عليه وآله) فرموده:
فرداي قيامت نزديکترين شما به من، کسي است که خوشخوتر و به مردم نزديکتر باشد.[٢]
اميرمؤمنان علي (عليه السلام) نيز ميفرمايد:
«طُوبَيلِمَنْ يَأْلَفُ النَّاسَوَيَأْلَفُونَهُعَلَيطَاعَةِ اللهِ»؛ [٣]
«خوش به حال آن که در راه طاعت و عبادت خدا، با مردم انس گيرد و مردم نيز با او الفت برقرار کنند».
با توجه به کلام اميرمؤمنان (عليه السلام) اين انس و الفت بايد انس و الفتي مثبت باشد؛ انس و الفتي که برمحور طاعت حق و عبادت باشد. بنابراين الفت با کساني که انسان را به سوي معصيت سوق دهند و از او مجرم و خطاکار بسازند، ممنوع و کاري نامشروع و سبب خرابي دنيا و آخرت انسان ميشود.
[١] مستدرک الوسائل، ج٨، ص٤٥٠.
[٢] ميزان الحکمه، ج١، ص١٧٠.
[٣] همان.