ادب و آداب زائر
(١)
مواقف
کريمه
٩ ص
(٢)
محيط
امن و امان
١٦ ص
(٣)
1
هزينة سفر
١٩ ص
(٤)
2
نيت
٢٣ ص
(٥)
3
توبة واقعي
٢٥ ص
(٦)
4
وصيت
٢٨ ص
(٧)
5
سخاوت
٢٩ ص
(٨)
6
رهايي از هر قيد و بند
٣١ ص
(٩)
7
خوشرفتاري با همراهان
٣٣ ص
(١٠)
8
شيوة برخورد با زائران مختلف
٣٦ ص
(١١)
9
جدّي بودن براي رفتن به سفر
٣٨ ص
(١٢)
10
ياري به افراد کمتوان
٤٠ ص
(١٣)
11
گرامي داشتن ديگران و اکرام به آنان
٤٢ ص
(١٤)
12
نصيحت و خيرخواهي نسبت به همسفران
٤٤ ص
(١٥)
13
پرهيز از عبوسي و ترشرويي
٤٦ ص
(١٦)
14
انتقادپذيري
٤٨ ص
(١٧)
15
کوشش براي يافتن دوستان جديد
٥٠ ص
(١٨)
16
انس با ديگران
٥١ ص
(١٩)
17
استفاده از تجارب ديگران
٥٤ ص
(٢٠)
18
بهرهگيري از يافتههاي اهل خرد
٥٤ ص
(٢١)
19
دوري از فرومايگان
٥٦ ص
(٢٢)
20
مشورت با ديگران
٥٨ ص
(٢٣)
21
گفتوگوهاي سازنده
٦٠ ص
(٢٤)
22
پندپذيري
٦٤ ص
(٢٥)
23
الگوي عملي شدن براي ديگران
٦٦ ص
(٢٦)
24
در پريشان حالي و درماندگي
٦٦ ص
(٢٧)
25
پرهيز از احترام بيمورد
٦٨ ص
(٢٨)
26
رعايت حقوق متعارف
٦٩ ص
(٢٩)
27
تماس با بستگان نزديک
٧١ ص
(٣٠)
28
رعايت مسائل اخلاقي
٧٢ ص
(٣١)
29
گريز از مواضع تهمت
٧٥ ص
(٣٢)
30
احترام به نظر صاحب نظران
٧٧ ص
(٣٣)
31
عيادت از بيمار
٧٨ ص
(٣٤)
32
پرهيز از هدردادن وقت
٧٩ ص
(٣٥)
33
تشييع جنازه
٨١ ص
(٣٦)
34
شرکت در جلسات
٨١ ص
(٣٧)
35
گذشت از لغزش ديگران
٨٢ ص
(٣٨)
36
قبول عذرِ عذرخواهان
٨٣ ص
(٣٩)
37
رعايت امور لازم
٨٥ ص
(٤٠)
38
کنترل زبان از گفتار ناروا و بيهوده
٨٨ ص
(٤١)
39
حفظ چشم از نگاه به نامحرمان
٩٠ ص
(٤٢)
40
شکر و سپاس
٩٢ ص
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
ادب و آداب زائر - حسین انصاریان - الصفحة ٧
مقدمه
زيارت بيتالله الحرام، علاوه بر انجام مناسک فقهي، بايد با ادب و آداب تربيتي، اخلاقي و معنوي همراه شود تا قبول حريم صاحب خانه گردد.
در اين چند سفري که توفيق، رفيق راه زيارتم شد، با دقت در وضع برخي از زائران که احتمالاً به جهت ناآگاهي يا توجيه نشدن پيش از سفر، ادب و آداب اين سفر بينظير معنوي را رعايت نميکردند، در انديشة نوشتن رسالهاي مختصر در اين زمينه برآمدم؛ به صورتي که روحانيون کاروان بتوانند در جلسات براي زائران بازگو کنند و زائران نيز در طول سفر ظرف چند ساعت از آن بهرهمند گردند، تا به خواست حضرت دوست حجّي قابل قبول به جاي آورند. اين رساله با تکيه بر آيات قرآن و روايات معتبر تنظيم شده و در سفر حج و عمره براي زائران کاربرد معنوي خواهد داشت. انشاء الله
حسين انصاريان
٢٢/٢/١٣٨٦