ما گفت‌وگو مي‌کند. يقيناً سومين نفر آنان فرشته‌اي است که براي آن دو نفر طلب آمرزش مي‌کند. و هرگاه دو نفر دربارة فرهنگ ما گفت‌وگو کنند، خداوند با آن دو نفر به فرشتگان مباهات مي‌کند؛ پس هنگامي که در امور الهي اجتماع کرديد، به پرسش و پاسخ‌هاي مسائل تربيتي مشغول شويد؛ زيرا در اجتماع و گفت‌وگوي شما، زنده کردن ياد و مکتب ماست، و بهترين مردم پس از ما، کسي است که دربارة امور ما گفت‌وگو کند و مردم را به ياد ما دعوت کند.

رسول خدا (صلّي الله عليه وآله) در حديثي زيبا فرموده:

«الْمُتَّقُونَ سَادَةٌ وَالْفُقَهَاءُ قَادَةٌ وَالْجُلُوسُ إِلَيْهِمْ عِبَادَةٌ»؛ [١]

«اهل تقوا سرورند، فقيهان رهبرند، و نشستن نزد آنان [براي بهره گيري از بينش و دانششان] عبادت است».

حضرت رضا (عليه السلام) از پدرانش از رسول خدا (صلّي الله عليه وآله) روايت مي‌کند:

مُجَالَسَةُ الْعُلَمَاءِ عِبَادَةٌ وَالنَّظَرُ إِلَي عَلِي (عليه السلام) عِبَادَةٌ وَالنَّظَرُ إِلَي الْبَيْتِ عِبَادَةٌ وَالنَّظَرُ إِلَي الْمُصْحَفِ‌عِبَادَةٌ وَالنَّظَرُ إِلَي‌الْوَالِدَيْنِ‌عِبَادَةٌ»؛ [٢]

«نشستن با دانشمندان براي بهره‌گيري از علمشان،

[١] امالي، طوسي، ص ٢٢٩.

[٢] بحار الانوار، ج ١، ص ١٦٠.