احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٨ - ضرورت دين

حكيم از كار لغو و بيهوده منزّه است و از آيات و روايات استفاده مى‌شود كه هدف از خلقت انسان همانا تحصيل كمالات و فضايل نفسانى و كسب درجات و رسيدن به مقامات عاليه است و رسيدن به اين اهداف عاليه بدون برنامه دقيق و احكام و قوانين كامل و جامع مقدور نيست بلكه براى رسيدن و دست يابى به اين مقامات با ارزش به احكام و مقرراتى نيازمند است كه حقوق فردى و اجتماعى او را حفظ كند، آزادى و آرامش او را بر قرار و تأمين كند، راه تكامل و برنامه كسب كمالات و سعادت را به او بنماياند و معلوم است كه چنين برنامه‌اى با عقل محدود و فكر ناقص بشر انجام‌پذير نيست، زيرا كه انسان نيازهاى گوناگون و فراوان خود را مانند آفريننده خود نمى‌شناسد و از راه‌هاى رسيدن به مقصود خويش آگاهى ندارد، از آنچه موجب سعادت دنيا و آخرت او بشود خبر ندارد، بلكه اكثراً خوشبختى و سعادت خود را در به دست آوردن نيازهاى مادى و منافع دنيوى مى‌دانند و از نيازهاى معنوى و اخروى غافل مى‌شوند بلكه غالباً مصالح و منافع خود و وابستگانشان را بر مصالح ديگران ترجيح داده، دست به هر كار مى‌زنند. خلاصه از آنجا كه سعادت بشر در دنيا و آخرت در گرو اعتقاد سالم و عمل به برنامه‌ها و دستورات اسلام و تطبيق برنامه‌هاى روز مرّه زندگى (فردى و اجتماعى) بر قوانين سعادت‌بخش اسلام مى‌باشد، لذا ضرورت دين در جامعه قابل انكار نيست.