احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٧٣ - مسح

او به اندازه‌اى بلند است كه اگر مثلًا شانه كند روى قسمتى از پيشانى بريزد يا به جاهاى ديگر سر برسد، بايد بيخ موها را مسح كند يا فرق سر را باز كرده پوست سر را مسح نمايد. و اگر موهايى را كه به صورت مى‌ريزد يا به جاهاى ديگر سر مى‌رسد جلوى سر جمع كند و بر آنها مسح نمايد يا بر موى جاهاى ديگر سر كه جلوى آن آمده مسح كند، باطل است.

مسأله ٧٤: پس از مسح سر، بايد با رطوبتى كه از وضو بر كف دست باقيمانده است، روى پاها را از سر يكى از انگشتها تا برآمدگى روى پا مسح كند، و احتياط واجب آن است كه تا مفصل (جايى كه پا خم مى‌شود) را نيز مسح كند.

مسأله ٧٥: در مسح بايد دست را بر سر و پاها بكشد و اگر دست را نگه دارد و سر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است.

ولى اگر موقعى كه دست را مى‌كشد سر يا پا مختصرى حركت كند اشكال ندارد.

مسأله ٧٦: اگر براى مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد، نمى‌تواند دست را با آب خارج تر كند، بلكه بايد از اعضاى ديگرِ وضو؛ مثلًا صورت، رطوبت بگيرد و با آن مسح كند.

مسأله ٧٧: رطوبت دست بايد به قدرى باشد كه بر سر و پا اثر بگذارد.

مسأله ٧٨: محل مسح (سر و روى پاها) بايد خشك باشد، بنابراين اگر جاى مسح تَر باشد، بايد آن را خشك كرد ولى اگر رطوبت آن به قدرى كم باشد كه مانع از تأثير رطوبت دست بر