احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١١٠ - ركوع

و بانوان اگر نامحرم صدايشان را نمى‌شنود، مى‌توانند بلند بخوانند، وگرنه بنابر احتياط واجب بايد آهسته بخوانند.

مسأله ٢٢٣: اگر در جائى كه بايد نماز را بلند بخواند، عمداً آهسته بخواند يا در جائى كه بايد آهسته بخواند، عمداً بلند بخواند، نمازش باطل است، ولى اگر از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد، صحيح است.

مسأله ٢٢٤: اگر در بين خواندن حمد و سوره بفهمد اشتباه كرده است؛ مثلًا مى‌بايست بلند بخواند ولى آهسته خوانده، لازم نيست مقدارى را كه خوانده، دوباره بخواند.

مسأله ٢٢٥: انسان بايد نماز را ياد بگيرد كه غلط نخواند و كسى كه اصلًا نمى‌تواند صحيح آن را ياد بگيرد، بايد هر طور كه مى‌تواند بخواند و احتياط مستحب است كه نماز را به جماعت بجا آورد.

ركوع‌

مسأله ٢٢٦: در هر ركعت بعد از قرائت حمد و سوره، نمازگزار بايد به اندازه‌اى خم شود كه بتواند دست را به زانو بگذارد، اين عمل را «ركوع» مى‌گويند و واجب است در حال ركوع ذكر بگويد.

مسأله ٢٢٧: در ركوع، هر ذكرى گفته شود كافى است، به شرط آن كه از سه مرتبه‌ «سُبْحانَ اللَّهِ» يا يك مرتبه‌ «سُبْحانَ رَبِّىَ العَظيمِ وَ بِحَمْدِهِ» كمتر نباشد.

مسأله ٢٢٨: در حال ذكر ركوع بايد بدن آرام باشد.