احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١١١ - سجود

مسأله ٢٢٩: اگر پيش از آنكه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد، عمداً ذكر ركوع را بگويد، نمازش باطل است.

مسأله ٢٣٠: اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب عمداً سر از ركوع بردارد، نمازش باطل است.

سجود

مسأله ٢٣١: نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب، بعد از ركوع دو سجده بجا آورد.

مسأله ٢٣٢: سجده آن است كه پيشانى و كف دو دست و سر زانوها و سر دو انگشت بزرگ پاها (شَست) را بر زمين بگذارد و در حال سجده واجب است ذكر بگويد.

مسأله ٢٣٣: در سجده هر ذكرى بگويد كافى است، به شرط آنكه مقدار ذكر از سه مرتبه‌ «سُبْحانَ اللَّهِ» يا يك مرتبه‌ «سُبْحانَ رَبِّيَ الاعْلى‌ وَ بِحَمْدِهِ» كمتر نباشد.

مسأله ٢٣٤: در حال ذكر سجده بايد بدن آرام باشد.

مسأله ٢٣٥: اگر كسى پيش از آنكه پيشانى‌اش به زمين برسد و آرام گيرد، عمداً ذكر سجده را بگويد، نمازش باطل است و چنانچه از روى فراموشى باشد، بايد دوباره در حال آرام بودن، ذكر را بگويد.

مسأله ٢٣٦: نمازگزار بايد بعد از تمام شدن ذكر سجده اول بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود.

مسأله ٢٣٧: اگر نمازگزار پيش از تمام شدن ذكر عمداً سر از سجده بردارد، نمازش باطل است.