احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤ - فوايد اجتماعى دين

مى‌كند، دين بر دست و پاى اهريمنى كه در باطن انسان در كمين است و همواره در تلاش است كه برآشوبد و فتنه‌اى برپا كند، زنجير مى‌زند و او را مهار مى‌كند، دين از سركشى و زورگويى و ارتكاب فحشاء نسبت به يكديگر ممانعت و جلوگيرى مى‌كند، دين پيوستگى ميان خويشاوندان را محكم و به آن امر مى‌كند. خداوند متعال در قرآن كريم مى‌فرمايد: إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى‌ وَ يَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ‌ (سوره نحل/ ٩٠). يعنى: خدا به عدالت و نيكوكارى و محبت به خويشاوندان امر مى‌كند و از كار زشت و ناپسند و ستم نهى مى‌كند، خدا شما را پند مى‌دهد، باشد كه شما بپذيريد. فايده سوم دين براى جامعه آن است كه عموم مردم را به معاونت و همكارى بر انجام كارهاى خير وامى‌دارد و آنها را از معاونت و هم دست شدن بر انجام و به وجود آمدن بدى و گناه بازمى‌دارد، آنها را از عداوت و دشمنى با همديگر نهى مى‌كند، آنها را از دوزخ نمودن محيط براى همنوعان خود منع مى‌كند و آنان را از عذاب سخت بر حذر مى‌دارد. خدا در قرآن فرموده است: وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‌ وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ‌ (سوره مائده/ ٢) يعنى: يكديگر را بر نيكى و پرهيز كارى كمك كنيد و بر گناه و دشمنى كمك نكنيد و از خدا بترسيد كه عذاب‌