احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٠٥ - احكام اذان و اقامه

احكام اذان و اقامه‌

مسأله ١٩٧: اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقتِ نماز گفته شود و اگر قبل از وقت گفته شود، باطل است.

مسأله ١٩٨: اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان گفته شود، صحيح نيست.

مسأله ١٩٩: بين جمله‌هاى اذان و اقامه بايد زياد فاصله نشود و اگر بين آنها بيشتر از معمول فاصله بيندازد، بايد دوباره آن را از سر بگيرد.

مسأله ٢٠٠: اگر براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند، كسى كه با آن جماعت نماز مى‌خواند، نبايد براى نماز خود اذان و اقامه بگويد.

مسأله ٢٠١: اگر انسان براى خواندن نماز جماعت به مسجد برود و ببيند نماز جماعت تمام شده و براى نماز جماعت اذان و اقامه گفته شده باشد، تا وقتى كه صف‌ها بهم نخورده و جمعيت متفرّق نشده، نبايد براى نماز خود اذان و اقامه بگويد.

مسأله ٢٠٢: نماز مستحبى اذان و اقامه ندارد.

مسأله ٢٠٣: مستحب است در روز اوّلى كه بچه به دنيا مى‌آيد، در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگويند.

مسأله ٢٠٤: مستحب است كسى كه براى گفتن اذان معين مى‌كنند، عادل و وقت‌شناس و صدايش بلند باشد.