احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٣ - راه هاى شناخت پيامبر

راه ثابت و پذيرفته مى‌شود: ١- ادعاى نبوّت ٢- صلاحيت داشتن براى نبوت ٣- معجزه داشتن. اول: ادعاى نبوّت بر احدى مخفى و پوشيده نيست كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در سال ٦١١ ميلادى، در زمانى كه شرك و بت‌پرستى و آتش‌پرستى و غيره سراسر جهان را فرا گرفته بود، در مكه معظمه ادعاى نبوت نمود و تا آخر عمر مردم را به دين اسلام دعوت فرمود و جمع كثيرى دعوت او را پذيرفته به دين اسلام مشرف شدند. دوم: صلاحيت داشتن براى نبوت و آن به اين است كه مدعى نبوّت بايد جميع اخلاق و صفات پسنديده را دارا و در تمام كمالات نفسانى از همه امت افضل و اكمل و اعلى و از جميع صفات زشت و اخلاق و اعمال ناپسند مبرّا باشد و اين امر نسبت به پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله به تواتر ثابت و مسلم است و دوست و دشمن آن حضرت را به خصال نيك ستوده و از صفات كمال و اعمال پسنديده آن بزرگوار خبر داده و او را از اخلاق و كردار زشت و ساير موانع نبوت مبرّا دانسته‌اند. به تواتر ثابت و مسلم است و دوست و دشمن مكارم اخلاق و صفات كمال آن حضرت را ستوده و از اعمال نيك آن بزرگوار خبر داده‌اند و او را از اخلاق زشت و ناپسند و ساير موانع نبوت مبرا دانسته‌اند. خلاصه، مكارم اخلاق و محامد اوصاف و محاسن آداب‌