احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٦ - توحيد
مىكنيم كه جهان هستى با نظام هماهنگ و شگفت انگيزش مخلوق آفرينندهاى يكتا و بىهمتا است، چنانچه خود به يگانه بودن خويش گواهى داده است. شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ (آل عمران/ ١٨). و خود، خويش را به وحدانيت و بىمانند بودن توصيف فرموده است: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ * قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ * اللَّهُ الصَّمَدُ * لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ * وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ. به نام خداوند بخشنده مهربان (اى رسول ما) بگو، خداوند، يكتا و يگانه است، خدايى كه از همه عالم بىنياز و همه عالم به او نيازمند است، نه كسى فرزند اوست و نه او فرزند كسى است، و براى او هيچگاه شبيه و مانند و همتا نبوده است. امير المؤمنين على عليه السلام به فرزندش امام حسن عليه السلام مىفرمايد:
اى پسرم، بدان اگر پروردگارت شريكى داشت رسولان او نيز به سوى تو مىآمدند، آثار ملك و قدرتش را مىديدى و افعال و صفاتش را مىشناختى، اما او خداوندى است يكتا، همان گونه كه خويش را توصيف كرده است. [١] بلى، اين جهان را آفريدگارى است يكتا، حكيم و توانا كه هستى و بقا و گردش عالم هستى از اوست، هيچ موجودى از قدرت او خارج نيست، رحمان و رحيم و حليم است. چيزى را
[١]. وَ اعْلَمْ يَا بُنَيَّ أَنَّهُ لَوْ كَانَ لِرَبِّكَ شَرِيكٌ لَأَتَتْكَ رُسُلُهُ وَ لَرَأَيْتَ آثَارَ مُلْكِهِ وَ سُلْطَانِهِ وَ لَعَرَفْتَ أَفْعَالَهُ وَ صِفَاتِهِ وَ لَكِنَّهُ إِلَهٌ وَاحِدٌ كَمَا وَصَفَ نَفْسَهُ ... (نهج البلاغه صبحى صالح، ذيل نامه ٣١).