احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣ - اعتقاد به خداوند يگانه

در راز و نياز است و به وجود او اقرار دارد و او را تسبيح و تقديس مى‌كند يُسَبِّحُ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ‌ (سوره جمعه/ ١). يعنى: كليّه موجودات كه در آسمان‌ها و زمين‌اند خدا را به پاكى مى‌ستايند، خدايى كه مالك همه و منزه از همه و دانا به همه و توانا بر همه است. و اينجا است كه انسان طبعاً متوجه آفريدگار خود و جوياى او مى‌شود و نمى‌تواند چنين نباشد، اينجا است كه در مقام بندگى و اطاعت از او بر مى‌آيد اينجا است كه هر چند شقى و ستم كار باشد باز رو به خدا و به درگاه او مى‌نالد و تضرع مى‌كند، اينجا است كه بايد باطن انسان‌ها را ديد و نبايد به ظاهرشان حكم كرد، كه هر چه هم بد و طاغى باشيم امّا:

اينجا است كه دنبال رسول و پيام‌آور او مى‌گردد و مى‌خواهد طريقه بندگى و عبوديت او را از زبان پيغمبر فراگيرد و به او نزديك شود به او تقرب جويد و در مقابل او انجام وظيفه كند و از مخالفتش پرهيز نمايد.