احكام جوانان - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٧٤ - شكار با اسلحه

زنده بوده يا آنكه به اندازه معمول خون از بدنش بيرون آيد، البته اين حكم در صورتى است كه زنده بودن آن حيوان در حال ذبح مشكوك باشد و در غير اين صورت لزومى ندارد. ٦- كشتن حيوان از محل سر بريدن باشد و بنا بر احتياط واجب، جايز نيست كارد را پشت گردن فرو نموده و به طرف جلو بياورد كه گردن از پشت بريده شود.

شكار با اسلحه‌

مسأله ٤٥٥: اگر حيوان حلال گوشت وحشى را با شرايطى كه بيان مى‌شود، با اسلحه شكار كنند و بميرد پاك و حلال خواهد بود: * اسلحه شكار، مثل كارد و شمشير، برنده باشد يا مثل نيزه و تير، تيز باشد كه به سبب تيز بودن، بدن حيوان را پاره كند. * كسى كه حيوان را شكار مى‌كند، مسلمان باشد. * اسلحه را براى شكار به كار ببرد، پس اگر جاى ديگر را نشانه بگيرد و بطور اتفاقى به حيوان بخورد، حلال نيست. * هنگام بكار بردن اسلحه (مثلًا هنگام رها كردن تير) نام خدا را ببرد. * پس از زدن حيوان، با شتاب به سوى حيوان برود، و هنگامى به حيوان برسد، كه مُرده باشد و يا به مقدار سر بريدن آن وقت نباشد. بنابراين اگر هنوز نمرده، و وقت براى سر بريدن آن باشد ولى سر آن را نبُرد تا بميرد، حرام است.