تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٧٣ - شرحها

شرحها

در این آیات بیان شده: شما مشرکان که از قبول قرآن امتناع می‌کنید آن در اثر دوست داشتن مال و جاه دنیاست ولی پاداش خدایی بهتر و پایدارتر است، آنکه وعده نیک آخرت را ملاقات خواهد کرد با آنکه در دنیا متنعم است و در آخرت در عذاب خواهد بود یکسان نیستند.
سپس مقداری از حالات مشرکان و معبودهای آنها در آخرت بیان شده آن گاه موقعیت خدا در جهان و تسلط و نفوذ اراده او در دنیا و آخرت طی آیاتی چند مطرح می‌باشد.
٦٠- وَ ما أُوتِیتُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ فَمَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ زِینَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ وَ أَبْقی أَ فَلا تَعْقِلُونَ.
به نظر می‌آید: این آیه در رابطه با اعتراضهای مشرکان است که برای متاع دنیا و مال و جاه از قبول قرآن امتناع می‌کردند، در واقع جواب سوم است از وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدی مَعَکَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا، متاع و زینت هر دو یکی است، زینت آنست که سبب جمال و آرایش باشد، منظور از ما عِنْدَ اللَّهِ زندگی سعادتمند آخرت است، عِنْدَ اللَّهِ حاکی از بقا و دوام است که خدا دائمی است هکذا ما عند اللَّه.
٦١- أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِیهِ کَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَیاةِ الدُّنْیا ثُمَّ هُوَ یَوْمَ الْقِیامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِینَ.
در تکمیل مطلب آیه فوق فرموده: صاحب متاع فانی دنیا با صاحب متاع باقی آخرت یکی نیستند. یعنی آیا فَمَنْ وَعَدْناهُ مانند کَمَنْ مَتَّعْناهُ است؟
مراد از وَعْداً حَسَناً وعده بهشت است و از مِنَ الْمُحْضَرِینَ حاضر شدگان در