تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧٨ - شرحها
رقیب: مراقب و نگاهبان و حافظ رقبه و رقوب به معنی حفظ و انتظار است.
شرحها
در این آیات احکامی درباره زنان بیان شده که بعضی عام و بعضی مخصوص به زنان آن حضرت است.
٤٩-
یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا نَکَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ
طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَکُمْ عَلَیْهِنَّ
مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها فَمَتِّعُوهُنَّ وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً
جَمِیلًا.
خلاصه این حکم چنین است، اگر کسی زنی را عقد کرد و پیش از
نزدیکی طلاقش داد، این زن عده ندارد، بلکه باید به او متاعی داد و بدون
خشونت رهایش کرد.
فَمَتِّعُوهُنَّ درباره اندازه متاع مطلق است و دو
مصداق دارد یکی اینکه اگر در حین عقد برای زن مهری معین شده باید نصف مهریه
او داده شود چنان که در آیه ٢٣٧ بقره گذشت: وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ
مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِیضَةً
فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ ... و اگر به وقت خواندن عقد مهری تعیین نشده در
این صورت باید به او مهر المثل داده شود.
در کافی از حلبی از امام صادق
علیه السّلام نقل شده: درباره مردی که به زن خویش قبل از دخول طلاق داده
فرمود: اگر به وقت عقد چیزی معین کرده نصف آن را میدهد و اگر معین نکرده
به او متاع میدهد مانند متاعی که به امثال او میدهند [١].
[١]
«عن الحلبی عن ابن عبد اللَّه (ع) فی رجل طلق امرأته قبل ان یدخل بها؟ قال علیه نصف المهر ان کان فرض لها شیئا و ان لم یکن فرض لها فلیمتعها مثلها من النساء» کافی ج ٦/ ١٠٦.
[.....]