تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٤٧ - کلمهها

کلمه‌ها

تعالین: اسم فعل است به معنی: «بیائید».
سراح: سرح و سراح: رها کردن «سرح الماشیة سرحا»: کلّه را برای چرا رها کرد. «اسرحکن» رها کنم شما را.
فاحشة: فاحشه و فحشاء: کار بسیار بد، زمخشری «اقبح القبیح» گفته است.
ضعفین: ضعف (بکسر اول): برابر. «ضعف الشی‌ء: مثله ضعفاه: مثلاه» مراد از آن در آیه دو برابر است.
یقنت: قنوت: طاعت مداوم. راغب دوام طاعت مع الخضوع گفته است «یقنت»: اطاعت می‌کند.
تخضعن: خضوع در قول نازک کردن صدا و سخن گفتن با ناز و کرشمه است.
قرن: قَرْنَ فِی بُیُوتِکُنَّ یعنی در خانه‌هایتان قرار بگیرید و در خانه‌هایتان بنشینید. اهل مدینه و عاصم بن ابی النجود «قرن» را به فتح قاف خوانده‌اند و آن از «قرّ یقرّ» است و چون جمع مؤنث امر می‌باشد لذا در اصل «اقررن» بود، راء اول را حذف و فتحه آن را بقاف دادند، به واسطه حرکت قاف، الف حذف گردید، مثل «ظلن» از ظل یظل که در اصل «اظللن» بود راء نیز در اثر التقاء ساکنین افتاد.