تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٨٩ - کلمهها

کلمه‌ها

ناکسوا: نکس رأس: پائین انداختن سر است از شرم یا از ذلت. در اصل به معنی وارونه کردن است ناکِسُوا رُؤُسِهِمْ: سر به زیر افکندگان.
خروا: خر (بر وزن عقل) و خرور (بر وزن عقول): سقوط توأم با صدا، مراد از آن در آیه افتادن به سجده است.
تتجافی: جفو: کنار شدن و دور شدن «جفا جفاء: لم یلزم مکانه» تجافی نیز کنار شدن است تَتَجافی جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ پهلویشان از خوابگاهها کنار می‌شود یعنی از خواب بر می‌خیزند.
جنوب: جنب پهلو. جنوب: پهلوها. «الجنب .... شق الانسان و غیره» پس به معنی طرف نیز آید.
مضاجع: ضجع: دراز کشیدن (خوابیدن) مضجع: خوابگاه، جمع آن مضاجع است.
قرة: قرار: ثبات و محل استقرار «قرت عینه» یعنی چشمش آرام گرفت آن کنایه از شادی است «قرة عین» چیزی است که مایه سرور و شادی باشد.
مأوی: جایگاه و پناهگاه. اسم مکان است از «اوی» که به معنی نزول و لاحق شدن می‌باشد.