تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢١٤ - شرحها

شرحها

از این آیات تا آخر سوره، سه بخش از مسائل توحید و تدبیر خداوندی بیان گردیده و در ذیل هر یک به مشرکان و اعمال ناشایست آنها اشاره شده است، اول از آیه چهل تا چهل هفت که با آیه اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکُمْ ... شروع می‌شود، دوم از آیه چهل هشت تا پنجاه سه که با آیه اللَّهُ الَّذِی یُرْسِلُ الرِّیاحَ ...
آغاز می‌گردد، سوم از آیه پنجاه چهار تا آخر سوره که با اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکُمْ مِنْ ضَعْفٍ شروع می‌شود.
٤٠- اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکُمْ ثُمَّ رَزَقَکُمْ ثُمَّ یُمِیتُکُمْ ثُمَّ یُحْیِیکُمْ هَلْ مِنْ شُرَکائِکُمْ مَنْ یَفْعَلُ مِنْ ذلِکُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یُشْرِکُونَ.
این آیه در مقام آنست که آفریدن، روزی دادن، میراندن، زنده کردن در دست خداست این تدبیر همه از خداست و چون معبودهای شما اینکارها را نمی‌کنند، پس معبود واقعی نمی‌توانند باشند، خدا منزه است از آنچه به او شرک می‌آورید.
مشرکان در خالق بودن خدا حرفی نداشتند وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَیَقُولُنَّ اللَّهُ ... لقمان/ ٢٥، با قبول این سخن شئون سه گانه بعدی نیز مستدل می‌شود، چون رزق نیز مخلوق است، اماته و احیاء نیز از شئون مخلوق می‌باشد.
٤١- ظَهَرَ الْفَسادُ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَیْدِی النَّاسِ لِیُذِیقَهُمْ بَعْضَ الَّذِی عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ.