شد اما پدر ساير پيغمبران اگر چه از كلام بعضى ظاهر ميشود كه بايد مسلمان باشند اما نزد بنده ثابت نيست و دليل عقلى و نقلى بر آن قائم نشده و بعضى از اخبار كه در باب احوال حضرت خضر و غير او وارد شده است دلالت بر خلافش دارد و توقف در اين باب اولى است.

مقصد چهارم آنكه علماى اماميه اتفاق كرده‌اند بر آنكه انبياء و ائمه عليهم السلام افضلند از جميع ملائكه‌

و بر اين مضمون احاديث بسيار است و ادله عقليه نيز بسيار گفته‌اند و ميان مخالفان خلاف بسيار در اين مسأله هست و عدد انبياء (ع) ثابت نيست و مشهور صد و بيست و چهار هزار پيغمبر است بايد مجملا اعتقاد كرد كه جميع انبياء و اوصياء ايشان برحقند و آنچه در قرآن مجيد واقع شده است و نبوت ايشان ضرورى دين اسلام شده مانند آدم و شيث و ادريس و نوح و هود و صالح و شعيب و ابراهيم و لوط و موسى و عيسى و اسماعيل و اسحاق و يوسف و داود و سليمان و ايوب و يونس و الياس (ع) اقرار به نبوت و حقيقت ايشان واجبست و هر كه انكار يكى از ايشان كند كافر است و تفاوت در مراتب فضل ايشان بسيار است و افضل از همه پنج نفرند و نوح عليه السّلام و ابراهيم عليه السّلام و عيسى عليه السّلام و موسى عليه السّلام و محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ايشان را اولو العزم مى‌نامند و شريعت ايشان ناسخ شريعت پيش است و افضل از همه حضرت رسالت است و بعد از آن حضرت ابراهيم عليه السّلام از ساير انبياء افضل است و فرق ميانه نبى و رسول بوجوه مختلفه ذكر كرده‌اند كه رسول آنست كه ملك در بيدارى باو نازل شود و نبى شامل آنست كه در خواب بر او نازل شود و بعضى گفته‌اند كه رسول آنست كه مبعوث شود بر جماعتى و نبى شامل آن هست كه بر كسى مبعوث نباشد و بعضى گفته‌اند رسول آنست كه كتابى يا شريعتى داشته باشد و نبى شامل آن هست كه حافظ شريعت ديگرى باشد و در احاديث معتبره وارد شده است كه پيغمبران چهار قسمند پيغمبرى بود كه بر خود مبعوث شده است و بر ديگرى مبعوث نبوده و پيغمبرى بوده است كه در خواب ميديده و صداى ملك را مى‌شنيده و در بيدارى ملك را نميديده و مبعوث بر احدى نبوده است و بر او امامى بوده است يعنى تابع پيغمبر ديگرى بوده است مثل لوط كه تابع ابراهيم عليه السّلام بود و پيغمبرى بوده كه در خواب ميديده و صدا مى‌شنيده و ملك را ميديده است و بر گروهى مبعوث بوده است اما تابع پيغمبر ديگر بوده است مثل يونس عليه السّلام آنكه در خواب به بيند و صدا بشنود و ملك را در بيدارى نه بيند و خود صاحب شريعت باشد او امام است و در احاديث معتبره وارد شده است كه نبى آنست كه در خواب مى‌بيند و صداى ملك را مى‌شنود اما ملك را نمى‌بيند و رسول آنست كه صدا را ميشنود و در خواب ملك را مى‌بيند و