مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٠ - ١ـ رابطه حوزه و دانشگاه قبل و بعد از انقلاب
پس از پيروزى انقلاب، توقّع بحق ملت مسلمان ما اين بوده و هست كه اين دو مركز علمى هرچه بيشتر به هم نزديك شوند. امام امت(قدس سره) نيز هميشه تأكيد مى كردند كه حوزه و دانشگاه بايد با يكديگر همكارى كنند و براى رفع نقايص هم تلاش نمايند. در اين زمينه، كارهايى نيز انجام گرفت كه بايد از دست اندركاران و كسانى كه زحمت كشيده اند تشكر كرد. ولى آنچه مهم است اين است كه بايد به نقاط ضعف خود توجه كنيم و بدانيم كه انجام چه كارهايى لازم است و تا كنون انجام نشده است. اگر اشتباهاتى در كارها وجود دارد بايد تصحيح شود و بيش از اين اجازه ندهيم كه جامعه انقلابى و فداكار ما، كه همه چيز خود را وقف اسلام كرده است، از بركات وحدت حوزه و دانشگاه محروم بماند.
در اين راستا، كارهاى ارزنده اى نيز انجام شده است. يكى از اين كارها تأسيس «دفتر همكارى حوزه و دانشگاه» مى باشد. طرح تأسيس اين دفتر از سوى حوزه داده شد و حوزه بدين وسيله صلاحيت خود را براى ارائه طرح به منظور بهبود مسائل فرهنگى اثبات كرد. ثمره وجود اين دفتر، علاوه بر تفاهمهايى كه بين استادان حوزه و دانشگاه به وجود آورد، كتابهايى بوده كه بعضى از آنها منتشر شده است و برخى ديگر نيز بزودى منتشر خواهد شد. كتابهاى درآمدى بر جامعه شناسى اسلامى، درآمدى بر اقتصاد اسلامى و... تا كنون از سوى اين دفتر منتشر شده است. كتاب درآمدى بر حقوق اسلامى و كتب ديگرى در زمينه هاى روان شناسى اسلامى و علوم تربيتى از ديدگاه اسلام نيز در دست تهيه است. اين تلاشها ثمرات بسيارى براى جامعه ما، بويژه دانشگاه ببار آورد ولى بايد گفت كه آنچه انجام شده، در برابر آنچه كه بايد انجام شود، بسيار اندك است.