مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢٧ - ٥ـ استفاده از لحظات عمر

٥ـ استفاده از لحظات عمر

جوانان بايد بدانند كه سرمايه بسيار گرانبهايى در اختيار دارند كه به آرامى از كف آنها مى رود. بايد از خدا بخواهند كه به آنها توفيق دهد كه اين سرمايه را در راه صحيح بكار گيرند. ارزش اين سرمايه عظيم گفتنى نيست و با هيچ معيار و مقياسى نمى توان ارزش آن را بيان كرد. ارزش يك سال جوانى از ميلياردها دلار بيشتر است، چون در اين دوران در هر ساعت مى تواند بهره هاى فراوانى كسب كند كه با پول و ثروت دنيا قابل مقايسه نيست. وقتى كه اين سرمايه از انسان گرفته شد، به دنبال آن، ضعف و پيرى و ناتوانى مى آيد و آنگاه مى فهمد كه چه نعمت و سرمايه عظيمى داشته و قدر آن را ندانسته است.[١]

در دوران جوانى، در بهترين فرصتها، هنگام بهره بردارى، شيطان انسان را وسوسه مى كند. گاه انسان را به چيزى سرگرم مى كند كه غير از ضرر يا پوچى و بيهودگى نتيجه اى نخواهد داشت مثلا، انسان را وادار مى كند كه ساعتى را صرف پركردن جدول يا بازى با شطرنج كند. بر فرض حلال بودن اين قبيل كارها، نتيجه چند ساعت بازى در مقابل مطالعه، عبادت و توجه به خدا اصلا قابل مقايسه نيست. قرآن در باره شراب و قمار مى فرمايد: ضرر آنها بيش از منفعت شان است «اِثمُهُما أَكْبَرُ مِن

[١] بنده در جوانى حدود شش ساعت مداوم مطالعه مى كردم صبح، قبل از هر كارى، مطالعه مى كردم و پس از آن، با وجود ساعات ممتد كار علمى احساس خستگى مغزى نمى كردم، امّا اكنون با يك ربع ساعت مطالعه دچار خستگى مى شوم. در گذشته، به دلايلى مكرراً شب تا صبح بيدار بودم، بدون اينكه احساس كمبود خواب كنم ولى اكنون اگر نيم ساعت از خوابم كم شود قادر به كاركردن نيستم. با توجه به اين نمونه ها، جوانان مى توانند دريابند كه چه سرمايه باارزشى در اختيار دارند. پس بايد درصدد باشند كه بهترين استفاده را از آن ببرند.