مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٢٠ - ٣ـ ارتباط با خدا و توسل
عبادات واجب را انجام دهند و در اين صورت معلوم نيست كه نوبت به مستحبات برسد چون آنقدر تكاليف واجب هست كه با انجام آنها نوبت به مستحبات نمى رسد. البته مستحبات را نيز نبايد به طور كلى ترك كرد بلكه بايد از بين آنها مستحبات كيفى را انتخاب كرد كه مزاحم تكاليف واجب نباشد و وقت كار واجب را صرف عبادت مستحب نكنيم، گرچه خود آن كارها نيز عبادت است. اگر فرصت و حالى نيز پيدا شد و گرايش به عبادت و مناجات و ذكر را در خود ديديم بايد آنرا مغتنم بشماريم ولى مواظب باشيم كه تكليف واجب فراموش نشود و درسها و مطالعه و مباحثه باقى نماند.
رعايت وقت نماز يكى از بزرگترين مستحبات است و به وقت اضافى نياز ندارد. نمازهاى يوميّه را بايد خواند، چه اول وقت يا آخر وقت. اگر هميشه نماز را در اول وقت خوانديم مستحب بزرگى را انجام داده ايم.
مرحوم علامه طباطبايى(رحمه الله) و آيت الله بهجت از استاد اخلاق خود، مرحوم حاج ميرزا على آقا قاضى(رحمه الله) نقل مى كردند كه: «اگر كسى ملتزم شود كه نماز خود را اول وقت بخواند من ضمانت مى كنم كه به مقامات بسيار عالى برسد و اگر نرسيد به من لعن كند.»
در روايت است كه روزى پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) به اصحاب خود فرمودند: «آيا كسى هست كه هر شب را به عبادت احيا كند؟» كسى جواب نداد جز سلمان كه پاسخ داد: من. مجدداً رسول خدا(صلى الله عليه وآله)سؤال كردند كه «آيا كسى هست كه همه ماهها را روزه داشته باشد؟» كسى جواب نداد ولى سلمان گفت: من. بعضى از اصحاب ناراحت شدند و گفتند: ما ديده ايم كه او بسيارى روزها غذا مى خورده است و بسيارى از شبها نيز تا به صبح خوابيده است. حضرت از او پرسيد: «چه مى گويى؟» عرض كرد: يا