مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٥ - ٢ـ تحريف حقايق اسلام
اجتماعى و روانى، تحت تأثير افكار گروه اول واقع شده اند و به خيال خود، براى خدمت به اسلام و جلب طبقات روشنفكر، بعضى از عقايد اسلامى را كتمان و يا تحريف مى كنند. در اين ميان، دشمنان خارجى از هر دو گروه استفاده مى كنند و در صورت لزوم آن را نيز تقويت مى كنند.
محور فعاليتهاى دو گروه فوق (دشمنان داخلى و دوستان نادان) پخش افكار مسموم و ترويج عقايد انحرافى مبتنى بر انكار غيب است. آنان دقيقاً در مقابل قرآن موضع گرفته اند. شرط استفاده از قرآن ايمان به غيب است ولى آنان در مقابل قرآن مى گويند كه اصلا چيزى ماوراى محسوسات (غيب) وجود ندارد. آنها تا آنجا پيش رفته اند كه خدا را به عنوان «قوانين حاكم بر هستى» معرفى مى كنند.
در حوزه علميه نيز افرادى وجود داشتند كه خدا را به «نظام رياضى عالم» تفسير مى كردند و مى گفتند كه پديده هاى اين جهان مبتنى بر يك سلسله قوانين فيزيكى، شيميايى و ساير قوانين طبيعى است و آنها نيز به نوبه خود تابع يك سلسله فرمولهاى رياضى هستند كه اين فرمولهاى رياضى همان «خدا» مى باشد. متأسفانه اين افراد در لباس روحانيت بودند و براى جوانها و افراد ساده و حتى در بعضى مؤسسات رسمى تدريس مى كردند.
آنها بدون اينكه لفظ «غيب» را انكار نمايند، با مصاديق آن بشدت مبارزه مى كنند مثلا، سخن فلاسفه را، مبنى بر اينكه «عالم غيبى وجود دارد»، كذب و «مجرّد» را وهم مى دانند. آنان حتى مى گويند كه خدا نيز از نظر قرآن مجرّد نيست و به آيه شريفه «فأَينَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللّهِ»[١] استدلال مى كنند.
عده ديگرى خدا را به عنوان سمبل حكومت جهانى واحد معرفى
[١] بقره: ١١٥.