مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٣ - فلسفه
درباره فلسفه نيز بايد چنين كارى صورت گيرد. بايد مكاتب گوناگون فلسفى، اعم از مشّائى، اشراقى و مكاتب فلسفى موجود در دنيا، در حوزه هاى علميه مطرح شود، گرچه در برخى از آنها گرايشهاى الحادى وجود داشته باشد، كه در اين صورت بايد مورد نقادى عالمانه و محققانه قرار بگيرد.
براى پيشرفت فلسفه، بايد بحثهاى فلسفى عمومى تر شود آزادانه در اين مسائل بحث شود، گرايشهاى تعصب آميز كنار گذاشته شود و با انصاف، صراحت و شجاعت، در مقام بحث، مسائل گوناگون از ديدگاههاى شرقى و غربى مطرح، مقايسه، تطبيق و نقّادى شود تا بتوانيم فلسفه اسلامى را، به عنوان بهترين فلسفه اى كه براى بشر وجود داشته و خواهد داشت، مطرح كنيم و عقايد مبتنى بر آن را اثبات نماييم.
در دهه هاى اخير، به همت عده اى از علماى بزرگ، حوزه هاى علميه مجدداً رونقى پيدا كرد و نيروهايى جذب روحانيت شدند و فعاليتهايى كه قبلا در چهارچوب بيان احكام فقهى، منبر، موعظه و مسجددارى خلاصه مى شد، به سوى مسائل عقيدتى نيز متوجه گرديد، آن هم در شعاع جريان سياسى زيرا احزابى شروع به فعاليت و رشد كردند كه فكر سياسى آنان مبتنى بر ايدئولوژى ماركسيستى بود و همين امر ايجاب مى كرد كه مسائل عقيدتى اسلامى مطرح شود. از اينرو، عده اى از علما به مسائل فكرى و عقيدتى توجه بيشترى كردند. اگر اين هجوم فرهنگى از سوى علما و حوزه هاى علميه دفع نمى شد مفاسدى بيش از اين به دنبال مى داشت.
متأسفانه هميشه هجوم فرهنگى از سوى دشمن بوده است و ما فقط براى مقابله و دفع آن حركتى انفعالى انجام داده ايم. با اين حال جاى شكر باقى است كه اين حركت در قم، به وسيله مرحوم علامه طباطبايى(رحمه الله) و