نقش تقليد در زندگي انسان - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٣ - ١ تقليد از رسوم و آداب ناپسند گذشتگان

حتى اسم بردن از آنها هم زشت است. مثلا آنها بتى به شكل آلت مردانه ساخته‌‌اند و مى‌‌پرستند و زنان عقيمى كه بچه‌‌دار نمى‌‌شوند روى آن آب مى‌‌ريزند و مى‌‌نوشند تا بچه‌‌دار شوند! شكى نيست كه بسيارى از آيين‌‌ها و سنت‌‌هايى كه قبل از انقلاب اسلامى در كشور ما وجود داشته است، نظير «چهارشنبه سورى» پوچ و باطل بوده است. اما برخى كه به دنبال تقليد از گذشتگان و احياى آثار نياكان خود هستند، در پى احيا و ترويج چنين سنت‌‌هايى هستند و مردم را به پيروى از چنين سنت‌‌هايى تشويق مى‌‌كنند. آنان فقط به اين دليل كه سنت چهارشنبه سورى و پريدن روى آتشْ روش نياكان آنها و يك سنت ملّى بوده است، حاضر مى‌‌شوند روى آتش بپرند، و گرنه اين كار چه فايده‌‌اى دارد و چه منطقى آن را تأييد مى‌‌كند؟

در اين مملكت اسلامى كه خون‌‌هاى پاك هزاران جوان بر زمين ريخته شده و براى احياى دوباره اسلام هزاران شهيد تقديم شده است و فداكاران و مجاهدان مسلمان و علماى اسلام شكنجه‌‌ها و سختى‌‌هاى طاقت‌‌فرسايى متحمل گرديده‌‌اند، وزارت ارشاد اسلامى با افتخار حاضر مى‌‌شود براى احياى آن سنت‌‌هاى جاهلى بودجه اختصاص دهد. بى‌‌ترديد حفظ اين سنت‌‌هاى پوچ و بى‌‌ارزش منطقى جز تعصب نژادى ندارد و در قرآن اين كار احمقانه به صراحت محكوم شده است. متأسفانه كسانى كه خود را شايسته‌‌تر و عاقل‌‌تر از ديگران مى‌‌دانند هيچ اعتراضى به چنين تقليدهايى ندارند و حفظ سنّت گذشتگان و تقليد از پيشينيان را كار ميمون نمى‌‌دانند، اما وقتى گفته مى‌‌شود كه مردم بايد احكام دين را از متخصصان در فقه فرا بگيرند، مى‌‌گويند ما از كسى تقليد نمى‌‌كنيم؛ تقليد كار ميمون است!

به واقع، تقليد چشم‌‌بسته و كوركورانه از سنت‌‌هاى جاهلى ميمونوار و فاقد دليل و منطق است و چنين تقليدهايى خطرات فراوانى براى اجتماع دارد: به عنوان نمونه، برپايى مراسم شب چهارشنبه‌‌سورى، علاوه بر آتش‌‌سوزى‌‌هايى كه