نقش تقليد در زندگي انسان - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١١ - ضرورت مقابله با مظاهر كفر و ارتداد

فرهنگ و ارشاد اسلامى نيست تا فرهنگ تساهل و تسامح را ترويج كند، مردم آن گونه حساسيت و عكس العمل نشان مى‌‌دهند. در آنجا چون هنوز انديشه استعمارى و خطرناك جامعه چند صدايى و پلوراليسم دينى رواج نيافته، مسلمان پاى دينش مى‌‌ايستد و از آن حمايت مى‌‌كند. اما در كشور انقلابى و اسلامى ما كه مركز حاكميت فرهنگ اسلام است و بنيان گذار انقلابش غيرتمندترين انسان اين عصر نسبت به اسلام و احكام آن بود، كار به جايى رسيده كه كسانى صريحاً در روزنامه‌‌ها، كتابها و سخنرانى‌‌هاى خود بر ضد اسلام تبليغ مى‌‌كنند و احكام و معارف اسلامى را مسخره مى‌‌كنند و برخى مسؤولين خيلى راحت از كنار آن مى‌‌گذرند و تنها به يك موضع‌‌گيرى سرد و بى اثر اكتفا مى‌‌كنند و مى‌‌گويند: «نبايد آن سخنان را مى‌‌زدند». اگر اين روند تداوم يابد، معلوم نيست كار ما به كجا بينجامد.

شكى نيست كه همه ما در برابر اين هجوم شيطانى به مقدسات كه از هجوم نظامى خطرناك‌‌تر و زيان بارتر است مسؤوليم و در درجه اول مسؤوليت متوجه روحانيت است كه از مكتب اهل‌‌بيت استفاده كرده و معلوماتى را اندوخته و اين وظيفه را به عهده گرفته است كه از اسلام و تشيع دفاع كند؛ و اگر سكوت كند، فردا جوابى نخواهد داشت. البته مردم و دولت اسلامى وظايفى دارند كه بايد بدان عمل كنند و در چنين مواردى همه ما وظيفه مشتركى داريم. اما ويژگى صنف روحانيت و شرايط و قابليت‌‌هاى آن، ايجاب مى‌‌كند كه بيش از ديگران در قبال مسايل دينى و فرهنگى، احساس مسئوليت كنيم. از اين رو، بايد شبهات را از نظر منطقى تحليل كنيم و به ارائه پاسخ صحيح و منطقى و جامع به آنها بپردازيم.