نقش تقليد در زندگي انسان
(١)
مقدمه
٩ ص
(٢)
جلسه اول
١٣ ص
(٣)
اهميت شب قدر
١٣ ص
(٤)
1 مقام تفسير قرآن و بيان احكام و معارف
١٦ ص
(٥)
2 مقام ولايت و حاكميت
١٩ ص
(٦)
جايگاه و مشروعيت ولايت فقيه
٢٣ ص
(٧)
3 مقام قضاوت و داورى
٢٥ ص
(٨)
بررسى اجمالى گونه هاى وحى
٢٩ ص
(٩)
4 مقام تزكيه و تربيت
٣٣ ص
(١٠)
جلسه دوم
٣٧ ص
(١١)
بررسى حقيقت تقليد و جايگاه و ضرورت آن
٣٧ ص
(١٢)
ماهيت تزكيه و تربيت
٣٧ ص
(١٣)
عالى ترين الگو و سرمشق براى تربيت انسان ها
٣٩ ص
(١٤)
قرآن و پيروى از هدايت يافتگان
٤١ ص
(١٥)
ماهيت تقليد و جايگاه آن نزد عقل و فطرت
٤٣ ص
(١٦)
دعوت قرآن به تقليد از هدايت يافتگان و پرهيز از منحرفان
٤٦ ص
(١٧)
ضرورت تفكيك تقليد پسنديده از تقليد ناپسند
٤٧ ص
(١٨)
تقليد صحيح و نقش شرايط پيرامونى در آن
٥٢ ص
(١٩)
ضرورت اجتهاد و تقليد در حوزه دين
٥٣ ص
(٢٠)
جلسه سوم
٥٧ ص
(٢١)
بازخوانى انگيزه هاى تقليد و تبعيت از ديگران
٥٧ ص
(٢٢)
بايسته هاى تقليد و رد نظريه غريزى بودن تقليد
٥٧ ص
(٢٣)
تقليد صحيح، راه كارى براى كشف حقيقت
٥٩ ص
(٢٤)
گونه هاى تقليد كوركورانه و ناصحيح
٦١ ص
(٢٥)
1 تقليد از رسوم و آداب ناپسند گذشتگان
٦١ ص
(٢٦)
2 تقليد براى كسب شهرت و اعتبار
٦٥ ص
(٢٧)
3 تقليد در راستاى منافع حزبى و جناحى
٦٦ ص
(٢٨)
انگيزه پيروى كوركورانه از فرهنگ غربى
٦٩ ص
(٢٩)
هم سويى جريان نفاق با بيگانگان
٧٠ ص
(٣٠)
پروژه ننگين حساسيت زدايى نسبت به ارزش ها
٧٤ ص
(٣١)
جلسه چهارم
٧٧ ص
(٣٢)
امكان و ضرورت تأسّى و تبعيت از معصوم
٧٧ ص
(٣٣)
مرورى بر مطالب پيشين
٧٧ ص
(٣٤)
چگونگى تأسّى به معصومان در عصر غيبت
٧٩ ص
(٣٥)
شبهه عدم امكان تأسّى به معصومان و پاسخ آن
٨١ ص
(٣٦)
ساحت هاى تقليد
٨٣ ص
(٣٧)
الف ساحت باورها
٨٣ ص
(٣٨)
ب ساحت ارزش ها
٨٦ ص
(٣٩)
ج ساحت روش ها
٨٩ ص
(٤٠)
ف نقش تقليد در زندگى انسان
٩١ ص
(٤١)
د ساحت ابزارها و وسايل
٩٥ ص
(٤٢)
جلسه پنجم
٩٧ ص
(٤٣)
نگاهى به پاره اى از شيوه هاى تشكيك در دين
٩٧ ص
(٤٤)
دين زدايى و شبهه افكنى نتيجه سياست تساهل و تسامح
٩٧ ص
(٤٥)
سير تدريجى تشكيك در دين
٩٨ ص
(٤٦)
تشكيك در پيروى از پيشوايان دينى
١٠١ ص
(٤٧)
شبهه تاريخ مندى گزاره هاى دينى و سيره پيشوايان دينى
١٠٤ ص
(٤٨)
ضرورت مقابله با مظاهر كفر و ارتداد
١٠٩ ص
(٤٩)
جلسه ششم
١١٣ ص
(٥٠)
بررسى حوزه هاى تبعيت از عقل و وحى
١١٣ ص
(٥١)
نگاهى به نقش عقل در تقليد و الگوگزينى صحيح
١١٣ ص
(٥٢)
محدوديت بُرد عقل
١١٦ ص
(٥٣)
ضرورت شناخت اعتقادات از طريق منابع آن
١١٨ ص
(٥٤)
تسليم عقل در برابر وحى
١٢٠ ص
(٥٥)
سيره عقلا ملاك تقليد از فقيه
١٢٨ ص
(٥٦)
نسبت منطق دگرانديشان با فرعونيان
١٣٠ ص
(٥٧)
پيروى از قوانين اسلام و نفى پيروى از قوانين غرب
١٣٢ ص
(٥٨)
جلسه هفتم
١٣٥ ص
(٥٩)
نگرش اسلام و ليبراليسم به سنت ها، باورها و ارزش ها
١٣٥ ص
(٦٠)
نگاهى دوباره به موارد ضرورت تقليد و ساحت هاى آن
١٣٥ ص
(٦١)
تفكيك موارد تقليد
١٣٩ ص
(٦٢)
پذيرش مطلق سنت، مرز ايمان و كفر
١٤٠ ص
(٦٣)
نفى مرجعيت سنت و فقه در پوشش نوسازى فرهنگى
١٤٢ ص
(٦٤)
رويكرد متفاوت اسلام و ليبراليسم به ارزش ها و باورها
١٤٤ ص
(٦٥)
شبهه عدم تبعيت از پيشوايان دينى و پاسخ آن
١٤٧ ص
(٦٦)
جلسه هشتم
١٥١ ص
(٦٧)
نقد و بررسى نظريه عدم ثبات قوانين و احكام
١٥١ ص
(٦٨)
پيشينه و ريشه هاى تجديد نظرخواهى در دين
١٥١ ص
(٦٩)
شبهه اختلاف در منابع شناخت دين
١٥٣ ص
(٧٠)
پاسخ شبهه فوق
١٥٧ ص
(٧١)
نقش مصالح در تشريع احكام و قوانين
١٦١ ص
(٧٢)
سبب اختلاف فتاواى فقهى
١٦٦ ص
(٧٣)
جلسه نهم
١٧١ ص
(٧٤)
مقابله جبهه نفاق و كفر با جبهه حق
١٧١ ص
(٧٥)
دست يابى به حق، ملاك پيروى خدا و برگزيدگان او
١٧١ ص
(٧٦)
عصمت خصيصه ذاتى فرستادگان خدا
١٧٣ ص
(٧٧)
راهبرى منحرفان و دگرانديشان توسط شيطان
١٧٤ ص
(٧٨)
جوانان قربانى اهداف شوم دگرانديشان و منافقان
١٧٦ ص
(٧٩)
ضرورت پيروى از حق و كنارنهادن افكار پوسيده غرب
١٧٨ ص
(٨٠)
قرآن و عبرت آموزى جنگ احزاب
١٨١ ص
(٨١)
الف پيشنهاد مشركان و منافقان به رسول خدا پس از جنگ احد
١٨١ ص
(٨٢)
ب فتنه گرى منافقان در جريان جنگ خندق و پيروزى مسلمانان
١٨٣ ص
(٨٣)
ج اسوه معرفى شدن پيامبر از سوى خداوند
١٨٥ ص
(٨٤)
ضرورت پايدارى در برابر جبهه كفر
١٩٠ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

نقش تقليد در زندگي انسان - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٧٤ - راهبرى منحرفان و دگرانديشان توسط شيطان

از آن مى‌‌فرمايد كه شما نيز از ايشان اطاعت كنيد و در مسير هدايت قرار گيريد. آياتى كه بدان اشارت رفت، دلالت بر عصمت انبيا در تلقى وحى و فهم و ارائه آن دارد. چه اينكه عصمت انبيا از اعتقادات ضرورى ما مسلمانان است و فلسفه عصمت آنان به روشنى در آيات ديگرى اين گونه بيان مى‌‌گردد: عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً. إِلاّ مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُول فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً. لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى كُلَّ شَيْء عَدَداً؛[١] داناى نهان است و كسى را بر غيب خود آگاه نمى كند. مگر آن را كه به پيامبرى پسندد و برگزيند، كه [در اين صورت]براى او از پيش رو و از پشت سرش نگاهبانانى خواهد گماشت. تا بداند كه [پيامبران]پيام‌‌هاى پروردگارشان را رسانده‌‌اند و [خدا] بدان چه نزد ايشان است احاطه دارد و هر چيزى را به عدد شماره كرده است.

اما با توجه به ضرورى بودن اعتقاد به عصمت پيامبران، برخى از دگرانديشان كه خود را پيرو قرآن و مسلمان مى‌‌دانند، عصمت پيامبران را انكار مى‌‌كنند و مى‌‌گويند كه فهم پيامبران نيز از وحى، فهم بشرى است و فهم بشرى مصون از خطا و اشتباه نيست و پيامبران نيز چون ديگران اشتباه و خطا مى‌‌كرده‌‌اند. اين افراد با اين انحرافات اساسى كه دارند به عنوان نظريه‌‌پرداز دينى، در سخنرانى‌‌ها، مقالات و كتابهاى خود مقدسات و اعتقادات مردم را زير سؤال مى‌‌برند و ضروريات دين را انكار مى‌‌كنند، اما متأسفانه توسط برخى از مسئولان تاييد و حمايت مى‌‌شوند و حتّى به وجود آنان افتخار مى‌‌كنند!

 

راهبرى منحرفان و دگرانديشان توسط شيطان

در مقابل پيامبران كه دعوت كننده به حق هستند و خداوند آنان را براى هدايت انسان‌‌ها برگزيده و به مقام عصمت نايل ساخته است و صحّت شيوه و مرامشان


[١] جن، ٢٦ ـ ٢٨.