دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥١٧
٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، از بدعت گذار ، نه روزه اى ، نه نمازى، نه صدقه اى [ و زكاتى ] ، نه حجّى، نه عمره اى، نه جهادى، نه توبه اى و نه فِديه اى را نمى پذيرد .[١] بدعت گرا ، از اسلام خارج مى شود ، همچنان كه مو از خمير ، بيرون كشيده مى شود.
٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [عملِ] اندكِ مطابق با سنّت ، بهتر از [عملِ] بسيارِ تواَم با بدعت است.
د ـ پذيرفته نشدن توبه
٦١.الكافى ـ به نقل از محمّد بن جمهور ، به سندش ـ :پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : «خداوند ، توبه بدعت گذار را نمى پذيرد». گفته شد: چرا، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «چون دلش سرشار از عشق به آن [ بدعت ] است» .
٦٢.پيامبر خدا عليه السلام : خداوند ، هر بدعت گذارنده اى را از توبه ، محروم ساخته است.ر . ك : ص ٥٠٥ (بدعت / فصل چهارم : خاستگاه هاى بدعت / وسوسه شيطان) .
ه ـ بيمارى دل
٦٣.امام زين العابدين عليه السلام ـ در «مناجات انجيليه» ـ :اى كسى كه از پدر مهربان به من مهربان تر است ، و از فرزند سازگار ، با من خوش رفتارتر است ، و از همسايه ديوار به ديوار ، به من نزديك تر است ! خير را در دسترس من قرار ده... و بر من چنان رحمتى آور كه بر اثر آن ، دلم را از هر شبهه پيش آمده اى و از هر بدعتِ بيمارى آورى ، بهبود بخشى .
[١] . بعضى گفته اند : «صَرف» و «عدل» ـ كه در متن عربى حديث آمده ـ ، به معناى «نافله» و «فريضه و واجب» است .