دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٣
٢٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون خداوند عز و جل ، بهشتِ ماندگارى را آفريد ، در آن چيزهايى را خلق كرد كه هيچ چشمى نديده و بر دل هيچ بشرى خطور نكرده است . سپس به آن فرمود: «سخن بگو !» . بهشت گفت: «مؤمنان ، رستگار شدند» . من بر هر بخيل و رياكارى ، حرام هستم.
٢٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه كس ، بوى بهشت را ـ كه از فاصله پانصد سال راه به مشام مى رسد ـ استشمام نمى كنند : نافرمانِ از پدر و مادر ، باده گُسار ، و بخيلِ منّت گذار.
٢٦٢.امام صادق عليه السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام : امير مؤمنان ـ كه درودهاى خدا بر او باد ـ ، شنيد كه مردى مى گويد: تنگ نظر ، معذورتر از كسى است كه حقّ ديگران را مى خورَد . ايشان فرمود: «اشتباه مى كنى. ظلم كننده حق خور ، بسا كه توبه كرده ، طلبِ آمرزش كند و حق را به صاحبش برگردانَد ، در حالى كه تنگ نظر ، هر گاه بخل ورزد ، از دادن زكات و صدقه ، خوددارى مى ورزد، به خويشاوندانش كمك نمى كند، از ميهمان ، پذيرايى نمى كند، در راه خدا ، انفاق نمى كند و از ديگر نيكى كردن ها ، خوددارى مى ورزد. وارد شدن تنگ نظر به بهشت ، ممنوع است» .