دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣١٧
٢٢.مسند أبى يعلى ـ به نقل از ابو هُرَيره ـ :در روزگار پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، مردى شهيد شد. زنى بر او مى گريست و مى گفت: واى شهيدم! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خاموش! از كجا مى دانى كه او شهيد است ؟ شايد سخنان بيهوده بر زبان مى رانده و به چيزى بخل مى ورزيده كه [اگر مى بخشيد] از او نمى كاست !» .
٢٣.شُعَب الإيمان ـ به نقل از اَ نَس ـ :در جنگ اُحد، مردى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله كشته شد. مادرش آمد و گفت: فرزندم! شهادت ، گوارايت باد ! پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به او فرمود: «تو از كجا مى دانى؟ [ كه شهيد شده است .] شايد او سخنان بيهوده بر زبان مى رانده ، و به چيزى بخل مى ورزيده كه بدان ، نيازى نداشته است» .
ب ـ بخل ورزيدن به چيزى كه مال بخيل نيست
٢٤.امام على عليه السلام : كسى كه به آنچه مال او نيست ، بخل ورزد، پستى را به اوج خود رسانيده است.