(مسأله ٨٦٧) اگر ركوع را فراموش كند و پيش از آنكه به سجده برسد، يادش بيايد، بايد بايستد بعد به ركوع رود و چنانچه به حالت خميدگى به ركوع برگردد، نمازش باطل است.

(مسأله ٨٦٨) اگر بعد از آنكه پيشانى به زمين برسد، يادش بيايد كه ركوع نكرده بنابر احتياط واجب بايد بايستد و ركوع كند و نماز را تمام كند و دو سجده سهو پس از نماز بجا آورد و سپس دوباره نماز را بخواند.

سجود

(مسأله ٨٦٩) نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب; بعد از ركوع دو سجده كند و سجده آن است كه پيشانى را بر زمين بگذارد و گذاردن كف دو دست، و سر دو زانو، و سر دو انگشت بزرگ پاها، بر زمين از واجبات سجده است.

(مسأله ٨٧٠) دو سجده روى هم در يك ركعت يك ركن است كه اگر كسى در نماز واجب عمداً يا از روى فراموشى هر دو را ترك كند، يا دو سجده ديگر به آنها اضافه نمايد، نمازش باطل است.

(مسأله ٨٧١) اگر عمداً يك سجده كم يا زياد كند، نماز باطل مى شود. و اگر سهواً يك سجده كم كند حكم آن بعداً گفته خواهد شد.

(مسأله ٨٧٢) اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد، سجده نكرده است. اگرچه جاهاى ديگر به زمين برسد. ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهواً جاهاى ديگر را به زمين نرساند، يا سهواً ذكر نگويد سجده صحيح است.

(مسأله ٨٧٣) احتياط واجب آن است كه مقدار ذكر از سه مرتبه سبحان الله يا يك مرتبه سُبْحانَ رَبِّىَ الأَعْلى وَ بِحَمْدِهِ كمتر نباشد و مستحب است سبحان ربى الأعلى و بحمده را سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد.

(مسأله ٨٧٤) در سجود بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد و موقع گفتن ذكر مستحب هم، اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور داده اند بگويد، آرام بودن بدن