(مسأله ٧٩٩) انسان بايد نماز را به نيت قربت، يعنى براى انجام فرمان خداوندعالم به جا آورد و لازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند يا مثلا به زبان بگويد كه چهار ركعت نماز ظهر مى خوانم قربةً الى اللّه.

(مسأله ٨٠٠) اگر در نماز ظهر يا در نماز عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز مى خوانم و معين نكند، ظهر است يا عصر، نماز او باطل است. و نيز كسى كه مثلا قضاى نماز ظهر بر او واجب است، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد نماز قضا يا نماز ظهر را بخواند، بايد نمازى را كه مى خواند، در نيت معين كند كه نماز قضا يا نماز ادا است.

(مسأله ٨٠١) انسان بايد فقط براى انجام امر خداوند عالم نماز بخواند، پس كسى كه ريا كند، يعنى براى نشان دادن به مردم نماز بخواند، نمازش باطل است خواه فقط براى مردم باشد، يا خدا و مردم هر دو را در نظر بگيرد.

تكبيرة الإحرام

(مسأله ٨٠٢) گفتن اللّه اكبر در اول هر نماز واجب و ركن است و بايد حروف (الله) و حروف (اكبر) و دو كلمه (الله و اكبر) را پشت سر هم بگويد و نيز بايد اين دو كلمه به عربى صحيح گفته شود و اگر به عربى غلط بگويد، يا مثلا ترجمه آن را به فارسى بگويد صحيح نيست.

(مسأله ٨٠٣) احتياط واجب آن است كه تكبيرة الإحرام نماز را به چيزى كه پيش از آن مى خواند، مثلا به اقامه يا به دعائى كه پيش از تكبير مى خواند نچسباند.

(مسأله ٨٠٤) اگر انسان بخواهد (الله اكبر) را به چيزى كه بعد از آن مى خواند مثلا به (بسم الله الرحمن الرحيم) بچسباند، بايد (ر) اكبر را پيش بدهد.

(مسأله ٨٠٥) موقع گفتن تكبيرة الإحرام بايد بدن آرام باشد و اگر عمداً در حالى كه