ج) تواضع‌ امام خمينى(ره) از ديدگاه مقام معظم رهبرى ٣٤ الف) نو انديشى ص : ٣٣ تواضع، همان فروتنى و افتادگى است كه مانع از بهتر دانستن خود از ديگران مى‌شود و در لغت، متواضع به آن كس گفته مى‌شود كه در برابر كسانى كه در جاه و مقام از او كمتر هستند، خضوع و فروتنى مى‌كند. «١» امام راحل با توجه به موقعيت بالايى كه داشت، بسيار متواضع بود. آن حضرت فقط به رضاى خدا مى‌نگريست و هرجا رضاى خدا را نمى‌ديد و وظيفه خود نمى‌دانست، نمى‌پذيرفت. گاه افراد بزرگ در نام و نشان، رفت و آمدِ افراد و شعارها، خود را مى‌بازند و اسير هواى نفس مى‌گردند و براى خود شأنى بالاتر از ديگران قائل مى‌شوند. اما اين صفت زشت در زندگى آن مرد بزرگ نقشى نداشت. «٢» آن حضرت نه تنها خود را بالاتر از ديگران نمى‌پنداشت، بلكه خود را خدمتگزار مردم، مى‌دانست و با وجود آن موقعيت فوق العاده، در برابر مردم جملاتى به كار مى‌برد و تواضعى از خود نشان مى‌داد كه بعد از زندگى ائمه (ع)، چنين برخوردهايى از يك رهبر ديده نشده است.
مقام معظم رهبرى راجع به تواضع امام در مقابل مردم مى‌فرمايد:
همان شخصيت با عظمت كه امروز مردم دنيا و دشمنان او نيز به عظمتش اعتراف مى‌كنند، مى‌گفت: «اگر به من خدمتگزار بگويند، بهتر است از اين كه به من رهبر بگويند.» راست مى‌گفت و تعارف و تظاهر نمى‌كرد.
او تا آن اندازه براى مردم احترام قائل بود كه خود را خدمتگزار آنها بداند، ما مثل اين نمونه را در دنيا و تاريخ سراغ نداريم. «٣»