و (ياد كنيد) هنگامى را كه گفتيم:» در اين آبادى [بيت المقدس‌] وارد شويد؛ و از (نعمت‌هاى) آن از هر جا كه خواستيد فراوان و گوارا بخوريد؛ و از در (بيت المقدس) فروتنانه وارد شويد و بگوييد:» [خدايا! گناهان ما را] بريز. «تا خطاهايتان را براى شما بيامرزيم؛ و بزودى [پاداش‌] نيكوكاران را خواهيم افزود. (٥٨)
و [لى‌] كسانى كه ستم كرده بودند، سخن را به غير آن (سخنى) كه به آنان گفته شده بود، تغيير دادند، پس بخاطر آنكه همواره نافرمانى مى‌كردند، (عذابى) اضطراب‌آور از آسمان بر كسانى كه ستم كردند، فرو فرستاديم. (٥٩)
و (ياد كنيد) هنگامى را كه موسى براى قومش آب طلبيد؛ و [به او] گفتيم:» با عصايت بر سنگ بزن! «و دوازده چشمه از آن بشكافت، كه هر (گروهى از) مردم، آبشخور خود را مى‌شناختند. (و گفتيم:) از روزىِ خدا بخوريد و بياشاميد؛ و در زمين تبهكارانه فساد مكنيد. (٦٠)
و (ياد كنيد) هنگامى را كه گفتيد:» اى موسى! بر يك غذا شكيبايى نمى‌كنيم، پس براى ما از پروردگارت بخواه تا از آنچه زمين مى‌روياند، از سبزى‌اش و خيارش و سيرش و عدسش و پيازش، براى ما بيرون آورد. « (موسى) گفت:» آيا چيزى را كه آن پست‌تر است جايگزين چيزى مى‌كنيد كه آن بهتر است. در شهرى فرود آييد؛ چرا كه آنچه خواستيد (در آنجا) براى شما هست. «و (نشان) خوارى و بينوايى بر آنان زده شد؛ و باز گرفتار خشمى از جانب خدا شدند؛ اين بخاطر آن است كه آنان همواره به نشانه‌هاى خدا كفر مى‌ورزيدند، و پيامبران را به ناحق مى‌كشتند، اين از آن روى بود كه نافرمانى كردند و همواره [از حدّ] تجاوز مى‌كردند. (٦١)