بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٣٤٢ - باب ما يمكن أن يستنبط من الآيات و الأخبار من متفرقات مسائل اصول الفقه

و گله كرده آگاهش ساخت و فرمود: هر گاه خواستى (بمنزل انصارىّ) داخل شده و درآئى (از انصارىّ) اذن و فرمان بخواه، سمرة إباء و سرپيچى نمود، پس چون خوددارى كرد رسول خدا قيمت و بهاى آن درخت را بيان كرد تا اينكه ثمن و بهاى آن رسيد بآنچه خدا خواسته (بيشترين قيمت را بيان كرد تا سمرة درخت را بانصارىّ بفروشد) سمرة اباء و خوددارى نمود از اينكه (درخت را) بفروشد، حضرت فرمود: (اين درخت را بفروش كه) براى تو در بهشت بجاى درخت خود درخت خرماى با بار باشد كه خوشه‌هاى آن بر شاخه‌هاى آنست (درخت خرمائى كه بسيار خرما داشته) سمرة خوددارى كرد از اينكه (آن را) قبول نموده و بپذيرد، پس رسول خدا ٦ بمرد انصارىّ فرمود: برو آن درخت را از جايش بكن و بسوى او انداز، زيرا (بر مؤمن) ضرر و زيان و ضرار و زيان رساندن نيست.

١١- از عبد الاعلى مولى آل سام رسيده كه گفته: به ابى عبد اللَّه (امام صادق، ٧) گفتم: لغزيده و افتادم‌