بنادر البحار (ترجمه و شرح بيست و پنج جلد از بحارالانوار) - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٣٢ - باب النهي عن القول بغير علم، و الإفتاء بالرأي، و بيان شرائطه

علم و دانشت تجاوز ننموده و نگذرد (آنچه را ميدانى بگو).

٢- حضرت علىّ بن الحسين (امام چهارم، بر او و بر پدرش سلام و درود باد) فرموده: براى تو شايسته نيست كه با هر كه بخواهى بنشينى (هر جا بروى و سخن هر كه را گوش دهى) زيرا خداى منزّه و پاك و برتر مى‌فرمايد:

وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى‌ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌ (سوره ٦ آيه ٦٨) يعنى و (اى پيغمبر، ٦، و يا اى شنونده) هر گاه ديدى كسانى را كه در آيات ما (قرآن مجيد) سر فرو برده و گفتگو ميكنند (آن را استهزاء مينمايند) از ايشان اعراض و دورى كن تا در سخن جز قرآن گفتگو كنند، و اگر (ننشستن با آنها را) شيطان و ديو سركش از ياد تو برد و فراموشت سازد (و با ايشان نشستى باكى نيست، و ليكن) پس از آنكه (سخن خدا) بيادت آمد با گروه ستمكاران (بخود يعنى با استهزاء و