تمام تلاش ائمه براى اين بوده‌است كه ولايت را زنده كنند، جامعه‌اسلامى‌را احياء كنند تا اين نهالى را كه بنام انسان در اين مزرعه و در اين باغستان و در اين نهالستان غرس شده، با آب گواراى جانبخش حيات آفرين ولايت زنده و سر سبز و بالنده كنند، اين تلاش ائمه بود، تلاش ما نيز براى ولايت جامعه بايد اين باشد كه ببينيم براى قدرت دادن به ولىّ اسلام چه كارى بايد بكنيم.

همانطور كه قبلًا گفته شد يك وقت است كه على بن ابيطالب (عليه السلام) حسن بن على (عليه السلام)، حسين بن على (عليه السلام)، على بن حسين (عليه السلام)، تا آخر، ائمه بنام و خصوصيات مشخص مى‌شوند، يكوقت هم هست كه با نام مشخص نمى‌شوند بلكه توسط يك ولى با صفاتى مشخص مى‌شوند همانطور كه فرموده‌اند: مَنْ كَانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ صَائِناً لِنَفْسِهِ حَافِظاً لِدِينِهِ مُخَالِفاً عَلَى هَوَاهُ مُطِيعاً لِأَمْرِ مَوْلَاه ...[١] اينطورى ولى را مشخص مى‌كنند اين هم از طرف خداست، منتهى آن اولى را با اسم معين كرده‌اند و اين را خصوصياتش را گفته‌اند، شما خودت حساب كرده‌اى، اندازه كردى، قواره گرفتى، الگو را گذاشته‌اى حضرت آيت الله‌العظمى‌آقاى بروجردى در آمد وقتى كه‌انسان بناى كارش را بر اين گذاشت كه قوانين اسلامى‌و مقررات الهى را در جامعه بصورتى كه ولايت حكم مى‌كند، زنده و احياء بكند آنوقت مى‌گردد و راهش را پيدا مى‌كند، روشها و شيوه هايش را پيدا مى‌كند كه ما فعلا در شيوه ها و روشها بحثى نداريم.

جامعه‌اى كه داراى ولايت شد مانند مرده‌اى است كه داراى جان شده‌است شما مرده‌اى را در نظر بگيريد كه بيجان افتاده‌است او مغز دارد ولى كار نمى‌كند، چشم دارد ولى نمى‌بيند، دهان دارد ولى غذا را بلع نمى‌كند، معده و كبد و جهاز هاضمه دارد اما غذا را جذب و هضم نمى‌كند،

[١] - الإحتجاج على أهل اللجاج، ج ٢، ص: ٤٥٨.