ولايت - خامنهاى، سيد على - الصفحة ٢٩
مى كند همچنانكه در سوره عبس خدا مى فرمايد:
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخيه* وَ أُمِّهِ وَ أَبيه* وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنيه[١] (روزى كه انسان از برادر خود، از پدر و مادر خود، از همسر مهربان و فرزندان و نور ديدگان عزيز خود مى گريزد)، همين بچه اى كه امروز اينقدر غمش را مى خورى بدان كه روز قيامت تو از او گريزان، او از تو گريزان و هر دو از همه خلايق ديگر گريزان خواهيد بود همه از هم مى گريزند، وقت ندارند كه به هم برسند و از حال هم بپرسند. لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنيه[٢] (هر كسى در آن روز گرفتار است به طورى كه به گرفتارى ديگران نمى رسد.)
آن كسانى كه براى خاطر آسايش و راحتى فرزندانشان حاضر هستند به سعادت دنيا و آخرت پشت كنند و به بدبختيها و شقاوتها و كينه توزى ها رو كنند اين منطق قرآن را بدانند شايد تكان بخورند. در سوره ممتحنه هم خداوند مى فرمايد: لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ يَوْمَ الْقِيامَهِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصير[٣] (اى مؤمنان بدانيد كه روز قيامت خويشان و فرزندان شما براى شما سودى ندار ند و روز قيامت ميان شما به كلى جدايى مى افكند و خدا بآنچه مى كنيد داناست.) قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ فى إِبْراهيمَ وَ الَّذينَ مَعَه[٤] اين آيات قسمت پر اوج اين آيات است كه به مؤمنها مى گويد: اى مؤمنين شما را در عمل ابراهيم و پيروان ابراهيم سر مشقى نيكو است. ببينيد ابراهيم و پيروانش و همراهيانش چه كردند و شما هم همان كار را بكنيد.
آنها چه كردند؟ آنها به قوم گمراه زمان خودشان و به طاغوت و الهه دروغين زمان گفتند ما از شما و خداوندگارانتان بيزاريم، ما به شما كفر مى ورزيم، ما از شما رو گردان هستيم، ميان ما و شما هميشه بغض، دشمنى، عداوت و خشم و كينه برقرار است، فقط يك راه آشتى وجود دارد، و آن حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَه بيائيد داخل منطق فكرى ما بشويد.
[١] -. عبس/ ٣٦- ٣٤
[٢] -. عبس/ ٣٧
[٣] - ممتحنه، ٣.
[٤] - ممتحنه، ٤.