هر كه بيشتر براى خدا حركت بكند، عبادت بكند، تلاش بكند، جهاد بكند، انفاق بكند عزيز تر است، در جامعه ديروز در مكه اگر مى فهميدند يك درهم در راه خدا داده است سيخ داغش مى كردند، زير شكنجه او را آتش مى زدند اما وقتى كه در راه خدا مهاجرت كنى و بسوى مدينه الرسول بيايى آن وقت مى بينى كه چه جولانگاهى است، چه جاى پروازى است، چطور انسان مى تواند به كام دل پر و بال بزند وَ مَنْ يُهاجِرْ فى سَبيلِ اللَّه‌ (هر كه در راه خدا يعنى بسوى جامعه الهى و اسلامى مهاجرت كند) يَجِدْ فِى الْأَرْضِ مُراغَماً كَثيراً وَ سَعَه‌، (جولانگاهى وپروازگاهى فراوان و وسعتى و گشايشى خواهد يافت) حال اگر چنانچه در راه خدا از دارالكفر به دارالهجره، حركت كردى ودر بين راه خدا جانت را گرفت مردى، اينجا چه طور است؟ قرآن مى گويد: اجرت و پاداشت با خداست زيرا تو كار خود را كردى، حركتى كه لازم بود، انجام دادى و به قدر وسع كوشيدى و پوئيدى واسلام اين را ميخواهد، اسلام مى خواهدكه هر كسى به قدر توان خودش آنقدرى كه مى تواند واستطاعت دارد درراه خدا حركت كند.

وَ مَنْ يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِهِ مُهاجِراً إِلَى اللَّهِ وَ رَسُولِه‌ (آن كسى كه از خانه خود خارج مى شود در حاليكه بسوى خدا و پيامبرش مهاجرت مى كند) ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْت‌ (سپس بين راه، مرگ او را درك كند). فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ‌ (پس گمان بى گمان پاداش او بر عهده خدا و بر ذمه خدا است) وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً (و خدا آمرزنده و داراى بخشايندگى است.)

اين نكته را توجه كنيد كه چون اين گفتار آخرين بحث از ولايت است. اين مبحث تقريبا نيمه تمام ميماند لذا اين نكته را عرض مى كنم كه هجرت از دارالفكر، از ولايت غير خدا، ازولايت شيطان و

طاغوت‌