ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي ) - جناتی، محمد ابراهیم - الصفحة ٤٤٣ - حكم مرتد و دلايل آن

٢ - صريح قول خداوند به حبط اعمال مرتد در دنيا و آخرت و استحقاق حتمى و ابدى عذاب دوزخ . [١] ٣ - سخن رسول خدا كه فرموده است : « من بدل دينه فاقتلوه . [٢] يعنى ، هر كس دينش را تغيير داد ( از اسلام روى گردان شد ) پس او را بكشيد . » ٤ - هم چنين سخن پيامبر ( ص ) كه فرمود : « من غير دينه فاضربوا عنقه » . [٣] يعنى ، كسى كه دينش را تغيير داد ( از مسلمانى دست برداشت و به ساير مسلكها روى آورد ) گردنش را بزنيد .
٥ - بيانى ديگر از پيامبر اسلام كه فرمود : « لا يحل دم رجل يشهدان لا اله الا الله و انى رسول الله الا احد ثلاث نفر ، النفس بالنفس و الثيب الزاني و التارك لدينه المفارق للجماعة » . [٤] يعنى ، هر كس كه به يگانگى خدا و رسالت من گواهى دهد ، ريختن خونش جايز و حلال نيست ؛ مگر در سه صورت : الف - كسى كه شخص ديگرى را بدون حق كشته باشد و بايد به حكم قصاص كشته شود ، ب - كسى كه مرتكب زناى محصنه شده است ، ج - فردى كه از دين اسلام جدا شده و جمعيت مسلمان را ترك گفته است .
٦ - حديثى كه مىگويد : « لا يحل دم امرئ مسلم الا بإحدى ثلاث زنا بعد احصان ، او ارتداد بعد اسلام او قتل نفس بغير حق يقتل به » . [٥] يعنى ، ريختن خون مسلمان حلال نيست مگر در سه صورت : الف - در صورت مرتكب شدن زناى محصنه ، ب - بازگشت از اسلام پس از پذيرش آن ، ج - كسى كه مسلمانى را بدون اين كه مستحق قتل باشد ، به قتل رسانده باشد .

[١] سورهء بقره ، آيه ٢١٧ .
[٢] ابن ماجه ، ج ٢ ، ص ٨٤٨ - سنن دارقطنى ، ج ٣ ، ص ١١٣ .
[٣] موطأ مالك ، ج ٢ ، ص ٧٦٣ ، و الام شافعى در مبحث مرتد .
[٤] سنن الدّارمى ، ج ٢ ، ص ١٧٢ و رواه البخارى و مسلم عن ابى مسعود ( سبل السّلام ، ج ٣ ، ص ٢٣١ ، و الالمام ، ص ٤٤٣ ) .
[٥] مستدرك حاكم ، ج ٤ ، ص ٣٥٠ و سنن ترمذى ، ج ٢ ، ص ١٧١ و الامّ شافعى ، ج ١ ، ص ٢٥٧ و سنن دارمى ، مبحث مرتد .