ادوار فقه و كيفيت بيان آن ( فارسي ) - جناتی، محمد ابراهیم - الصفحة ٤٢٨ - ١ - معناى لغوى وقف

خداست .
دهخدا در لغت نامه مىگويد : ايستادن : وقف كردن چيزى را بر مساكين براى خدا .
< فهرس الموضوعات > ٢ - معناى وقف در احاديث < / فهرس الموضوعات > ٢ - معناى وقف در احاديث در حديث از پيامبر روايت شد كه فرمود : حبس الاصل و سبل الثمرة [١] نگهداشتن اصل و جارى ساختن ثمره است و نيز در حديث آمده : تحبيس الاصل و اطلاق المنفعة [٢] حبس اصل و رها كردن منفعت .
< فهرس الموضوعات > ٣ - معناى وقف در اصطلاح فقهاى اماميه < / فهرس الموضوعات > ٣ - معناى وقف در اصطلاح فقهاى اماميه وقف در اصطلاح فقهاى اماميه عبارت از حبس نمودن عين ملكى است و مصرف كردن منافع آن را در راه خدا .
شيخ طوسى مىفرمايد : فالوقف تحبيس الاصل و تسبيل المنفعة [٣] وقف نگهداشتن اصل ملك و جارى ساختن منفعت است .
شهيد اول مىگويد : هو تحبيس الاصل و اطلاق المنفعة . [٤] نگهداشتن اصل و رها كردن منفعت است .
محقق حلى مىگويد : وقف عقدى است كه ثمره آن حبس اصل و رها كردن منفعت است . [٥] نظير همين معنا را صاحب جواهر برگزيده است .
< فهرس الموضوعات > ٤ - معناى وقف در اصطلاح قانون مدنى < / فهرس الموضوعات > ٤ - معناى وقف در اصطلاح قانون مدنى وقف در اصطلاح قانون مدنى همانند اصطلاح فقهاء عبارت از حبس نمودن عين و تسبيل ثمره بر حسب نيت واقف است .

[١] مستدرك ج ٢ باب ٢ كتاب الوقوف و الصدقات
[٢] مجمع البحرين ج ٥ لغت وقف
[٣] كتاب مبسوط باب وقف
[٤] لمعه باب وقف
[٥] شرايع الاسلام باب وقف