مورد احترام خود قرار دهد ، او با فروتنى و تواضع بسيار خود تصميم گرفت تا ياد فقهاى پيشين را در ميان مردم زنده و جاويد نگهدارد ، تا اين كه مردم هر گز ايشان را از دعاى خير فراموش نكرده و قدردان زحمات و كوششهاى بىوقفه آنان باشند .
پيروان شيخ اعظم مراجعى كه رسالهء عمليه ننوشتند و مانند شيخ انصارى تنها به حاشيه زدن بر رساله‌هاى عمليهء اسلاف خود اكتفا كردند فراوانند . در اينجا با چهره برخى از ايشان آشنا مىشويم :
١ - مرحوم آية الله شيخ احمد قزوينى مشهور به « مولى آقا » ( ١٢٤٧ - ١٣٠٧ ه . ق ) او نيز نظير شيخ انصارى از انتشار رسالهء عمليهء مستقلى خوددارى كرد و به تحشيه رساله‌هاى پيش از خود بسنده نمود ، كه از جمله مىتوان از حواشى او بر رساله‌هاى ذيل نام برد : نجاة العباد مرحوم صاحب جواهر ، نخبهء مرحوم كلباسى اصفهانى ، صيغ العقود مرحوم زنجانى و رساله پرسش و پاسخ شيخ اعظم انصارى . البته مرحوم مولى آقا رسالهء پرسش و پاسخ مستقل از خود به جا گذاشته است .
٢ - حضرت آية الله العظمى مرحوم ميرزا محمد حسن شيرازى معروف به ميرزاى مجدد شيرازى ( ١٢٣٠ - ١٣١٢ ه . ق ) - او هم از نوشتن رسالهء عمليه ابا داشت . و على رغم اصرار مقلدين بدين كار تن در نداد ، و تنها بر نجاة العباد مرحوم صاحب جواهر و نخبهء مرحوم كلباسى اصفهانى و مناسك حج شيخ انصارى حاشيه نوشت .
اما كتاب « مجمع الرسائل » كه به نام او چاپ شده است اثر خود او نيست ، بلكه مجموعه اى از استفتاءات است كه به وسيلهء مرحوم حاج محمد حسين اصفهانى معروف به خبرى گرد آورى شده و به ضميمهء چند رسالهء ديگر از همين قبيل به چاپ رسيده است . اين رساله براى نخستين بار در تهران بدون حاشيه در سالهاى ١٣٠٩ ، ١٣١٤ و ١٣٢٣ به طبع رسيد كه از شهرت خاصى در ميان رساله‌ها برخوردار شد و در جايگاه بلندى قرار گرفت و نظر همگان را به خود جلب كرد ، لذا علماى بزرگ عصر به تحشيهء آن پرداختند كه از جمله عبارتند از :
آية الله حاج ميرزا حسين حاج ميرزا خليل تهرانى ( م ١٣٢٦ ق ) .
آية الله آخوند خراسانى ( م ١٣٢٩ ق ) .