جدش امير المؤمنين ( ع ) نقل كرده است كه پيامبر فرمود : « يا على ، آن چه بر تو املاء مىكنم بنويس » پرسيدم : يا رسول الله ، آيا مىترسى از ياد ببرم ؟ فرمود : « خير ، من از خداوند خواسته‌ام كه به تو حافظهء سرشار عطا كند ، ولى اينك براى ائمه اى كه از ميان فرزندانت خواهند آمد كتابت كن چه به بركت وجود آنان است كه بر امت من باران مىبارد ، دعايشان مستجاب مىشود ، گرفتاريهاى مردم برطرف مىگردد ، و رحمت الهى از آسمان بر آنان نازل مىشود ، اين اولين امام از فرزندان توست - و به امام حسن ( ع ) اشاره فرمود - و اين دومين آنان است - و به حسين ( ع ) اشاره نمود - ديگر امامان همه از تبار حسيناند » . ( نقل از ينابيع المودة ) .
٢ - سليم بن قيس هلالى از امام على ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : « . . چون رسول الله ( ص ) براى خلوت به منزل من مىآمد ، فاطمه و هيچ يك از پسرانم را بيرون نمىكرد . وقتى از او مىپرسيدم مرا پاسخ مىداد ، و چون پرسشم تمام مىشد و خاموش مىشدم او شروع مىفرمود . هيچ آيه اى از قرآن بر رسول خدا ( ص ) نازل نشد مگر اين كه براى من قرائت كرد و بر من املاء فرمود و من آن را به خط خود نوشتم . . » ( جامع احاديث الشيعه ج ١ ص ١٦ ) .
٣ - معلى بن خنيس از امام صادق ( ع ) روايت مىكند كه فرمود : « نوشته‌ها نزد على ( ع ) بود ، و زمانى كه به عراق هجرت كرد آنها را به ام سلمه سپرد ، پس از شهادت نزد امام حسن بود ، و بعد از شهادت وى پيش برادرش امام حسين ( ع ) ، با شهادت حسين ( ع ) به امام زين العابدين ( ع ) رسيد ، و سپس نزد پدر بزرگوار امام باقر ( ع ) بود . . » ( بصائر الدرجات ، ص ٤٣ ) .
٤ - عبد الملك روايت كرده است كه روزى امام باقر ( ع ) كتاب على ( ع ) را طلب كرد ، امام صادق ( ع ) آن را حاضر نمود - در حالى كه آن را پيچيده بودند - از جمله در آن اين چنين مرقوم بود : « اگر مردى بميرد چيزى از اراضى ملكى او به همسرش ارث نمىرسد » . با ديدن آن امام فرمود : به خدا اين املاى رسول خدا و دست خط على است .
( بصائر الدرجات ص ٤٤ ) .
٥ - عذافر صيرفى نقل مىكند كه : همراه « حكم بن عتيبه » نزد امام باقر ( ع ) بودم ، او از امام سؤال مىكرد ، و امام با اكرام و احترام به وى پاسخ مىداد . در اين ميان پيرامون يك مسأله اختلاف شد ، امام به فرزندش فرمود : برخيز و كتاب على را بياور . او نيز نوشته