كه ام مروان ناميده مىشد ، از اسلام برگشت . ( ارتدت ) . وقتى كه خبر ارتداد و بازگشت اين زن از اسلام به پيامبر اكرم رسيد ، حضرت امر كرد كه از او توبه بخواهند ؛ كه اگر توبه را پذيرفت رهايش كنند و اگر نپذيرفت او را بكشند . [١] و نيز از رسول خدا روايت شد كه فرمود : هر زنى كه مرتد شود او را به خود واگذاريد ؛ اگر عود نكرد از او صرف نظر شود و اگر عود كرد گردنش را بزنيد . [٢] و اما دليل ابى حنيفه بر يكسان نبودن حكم زن مرتده با حكم مرد مرتد نيز بر برخى از روايات استوار است . از آن جمله روايت شد از رسول خدا كه فرمود : زن را نكشيد . [٣] و در حديثى نقل شد كه پيامبر از كشتن زنان نهى كرد . [٤] اماميه نيز مىگويند : زن مرتد كشته نمىشود ، بلكه از او مىخواهند تا توبه كند ، اگر توبه كرد بايد آزاد شود و اگر توبه نكرد براى هميشه در حبس قرار مىگيرد و در اوقات نماز مورد كتك قرار مىگيرد و از طعام و خوراك آن كم و لباسهاى خشن بر او پوشانده مىشود .
امام صادق فرمود : « فى المرتدة عن الاسلام قال لا تقتل و تستخدم خدمة شديدة و تمنع الطعام و الشراب الا ما يمسك نفسها و تلبس خشن الثياب و تضرب على الصلاة [٥] يعنى ، از امام صادق ( ع ) در بارهء زن مرتد سؤال شد ، اما فرمود : زن مرتد كشته نمىشود ، بلكه به كارهاى سخت گمارده مىشود و صرفا به اندازه اى كه زنده بماند به او غذا و آب مىدهند و لباس خشن بر او مىپوشانند و هنگام نمازها مورد ضرب قرار مىگيرد .
و نيز فرمود : « المرأة اذا ارتدت عن الاسلام استتيب فان تابت و الا خلدت فى السجن و ضيق عليها فى المطعم » [٦] يعنى ، هر گاه زنى از اسلام بازگردد و مرتد شود ، از او مىخواهند توبه كند . پس اگر توبه كرد رها مىشود و اگر توبه نكرد ، براى هميشه زندانى خواهد شد و در زندان بر او از بابت طعام سخت خواهند گرفت .

[١] نيل الاوطار ، ج ٧ ، ص ١٩٣ و نصب الرّاية ، ج ٣ ، ص ٤٥٧ .
[٢] المبسوط ، ج ١٠ ، ص ٩٨ ، فتح القدير ، ج ٤ ، ص ٣٨٥ ، البدائع ، ج ٧ ، ص ١٣٤ ، تبيين الحقائق ، ج ٣ ، ص ٣٨٤ و الدر المختار و رد المختار ، ج ٣ ، ص ٣١٢ و ٣٢٦ .
[٣] المبسوط ، ج ١٠ ، ص ٩٨ ، فتح القدير ، ج ٤ ، ص ٣٨٥ ، البدائع ، ج ٧ ، ص ١٣٤ ، تبيين الحقائق ، ج ٣ ، ص ٣٨٤ و الدر المختار و رد المختار ، ج ٣ ، ص ٣١٢ و ٣٢٦ .
[٤] بداية المجتهد ، ج ٢ ، ص ٤٥٩ .
[٥] وسائل الشيعة ، ج ٣٨ ، باب ٤ از ابواب حد مرتد ، حديث ١ و ٢ ، چاپ مؤسسه آل البيت .
[٦] وسائل الشيعة ، ج ٣٨ ، باب ٤ از ابواب حد مرتد ، حديث ١ و ٢ ، چاپ مؤسسه آل البيت .